Leviticus 13–14

13¹Locutusque est Dominus ad Moysen, et Aaron, dicens: ²Homo, in cujus cute et carne ortus fuerit diversus color, sive pustula, aut quasi lucens quippiam, id est, plaga lepræ, adducetur ad Aaron sacerdotem, vel ad unum quemlibet filiorum ejus. ³Qui cum viderit lepram in cute, et pilos in album mutatos colorem, ipsamque speciem lepræ humiliorem cute et carne reliqua: plaga lepræ est, et ad arbitrium ejus separabitur.

⁴Sin autem lucens candor fuerit in cute, nec humilior carne reliqua, et pili coloris pristini, recludet eum sacerdos septem diebus: ⁵et considerabit die septimo: et si quidem lepra ultra non creverit, nec transierit in cute priores terminos, rursum recludet eum septem diebus aliis. ⁶Et die septimo contemplabitur: si obscurior fuerit lepra, et non creverit in cute, mundabit eum, quia scabies est: lavabitque homo vestimenta sua, et mundus erit. ⁷Quod si postquam a sacerdote visus est, et redditus munditiæ, iterum lepra creverit: adducetur ad eum, ⁸et immunditiæ condemnabitur.

⁹Plaga lepræ si fuerit in homine, adducetur ad sacerdotem, ¹⁰et videbit eum. Cumque color albus in cute fuerit, et capillorum mutaverit aspectum, ipsa quoque caro viva apparuerit: ¹¹lepra vetustissima judicabitur, atque inolita cuti. Contaminabit itaque eum sacerdos, et non recludet, quia perspicuæ immunditiæ est. ¹²Sin autem effloruerit discurrens lepra in cute, et operuerit omnem cutem a capite usque ad pedes, quidquid sub aspectum oculorum cadit, ¹³considerabit eum sacerdos, et teneri lepra mundissima judicabit: eo quod omnis in candorem versa sit, et idcirco homo mundus erit. ¹⁴Quando vero caro vivens in eo apparuerit, ¹⁵tunc sacerdotis judicio polluetur, et inter immundos reputabitur: caro enim viva, si lepra aspergitur, immunda est. ¹⁶Quod si rursum versa fuerit in alborem, et totum hominem operuerit, ¹⁷considerabit eum sacerdos, et mundum esse decernet.

¹⁸Caro autem et cutis in qua ulcus natum est, et sanatum, ¹⁹et in loco ulceris cicatrix alba apparuerit, sive subrufa, adducetur homo ad sacerdotem. ²⁰Qui cum viderit locum lepræ humiliorem carne reliqua, et pilos versos in candorem, contaminabit eum: plaga enim lepræ orta est in ulcere. ²¹Quod si pilus coloris est pristini, et cicatrix subobscura, et vicina carne non est humilior, recludet eum septem diebus: ²²et si quidem creverit, adjudicabit eum lepræ; ²³sin autem steterit in loco suo, ulceris est cicatrix, et homo mundus erit.

²⁴Caro autem et cutis, quam ignis exusserit, et sanata albam sive rufam habuerit cicatricem, ²⁵considerabit eam sacerdos: et ecce versa est in alborem, et locus ejus reliqua cute est humilior, contaminabit eum, quia plaga lepræ in cicatrice orta est. ²⁶Quod si pilorum color non fuerit immutatus, nec humilior plaga carne reliqua, et ipsa lepræ species fuerit subobscura, recludet eum septem diebus, ²⁷et die septimo contemplabitur: si creverit in cute lepra, contaminabit eum. ²⁸Sin autem in loco suo candor steterit non satis clarus, plaga combustionis est, et idcirco mundabitur, quia cicatrix est combusturæ.

²⁹Vir, sive mulier, in cujus capite vel barba germinaverit lepra, videbit eos sacerdos. ³⁰Et si quidem humilior fuerit locus carne reliqua, et capillus flavus, solitoque subtilior, contaminabit eos, quia lepra capitis ac barbæ est. ³¹Sin autem viderit locum maculæ æqualem vicinæ carni, et capillum nigrum: recludet eum septem diebus, ³²et die septimo intuebitur. Si non creverit macula, et capillus sui coloris est, et locus plagæ carni reliquæ æqualis: ³³radetur homo absque loco maculæ, et includetur septem diebus aliis. ³⁴Si die septimo visa fuerit stetisse plaga in loco suo, nec humilior carne reliqua, mundabit eum: lotisque vestibus suis, mundus erit. ³⁵Sin autem post emundationem rursus creverit macula in cute, ³⁶non quæret amplius utrum capillus in flavum colorem sit immutatus, quia aperte immundus est. ³⁷Porro si steterit macula, et capilli nigri fuerint, noverit hominem sanatum esse, et confidenter eum pronuntiet mundum.

³⁸Vir, sive mulier, in cujus cute candor apparuerit, ³⁹intuebitur eos sacerdos. Si deprehenderit subobscurum alborem lucere in cute, sciat non esse lepram, sed maculam coloris candidi, et hominem mundum.

⁴⁰Vir, de cujus capite capilli fluunt, calvus et mundus est: ⁴¹et si a fronte ceciderint pili, recalvaster et mundus est. ⁴²Sin autem in calvitio sive in recalvatione albus vel rufus color fuerit exortus, ⁴³et hoc sacerdos viderit, condemnabit eum haud dubiæ lepræ, quæ orta est in calvitio. ⁴⁴Quicumque ergo maculatus fuerit lepra, et separatus est ad arbitrium sacerdotis, ⁴⁵habebit vestimenta dissuta, caput nudum, os veste contectum, contaminatum ac sordidum se clamabit. ⁴⁶Omni tempore quo leprosus est et immundus, solus habitabit extra castra.

⁴⁷Vestis lanea sive linea, quæ lepram habuerit, ⁴⁸in stamine atque subtegmine, aut certe pellis, vel quidquid ex pelle confectum est, ⁴⁹si alba vel rufa macula fuerit infecta, lepra reputabitur, ostendeturque sacerdoti: ⁵⁰qui consideratam recludet septem diebus: ⁵¹et die septimo rursus aspiciens, si deprehenderit crevisse, lepra perseverans est: pollutum judicabit vestimentum, et omne in quo fuerit inventa: ⁵²et idcirco comburetur flammis. ⁵³Quod si eam viderit non crevisse, ⁵⁴præcipiet, et lavabunt id in quo lepra est, recludetque illud septem diebus aliis. ⁵⁵Et cum viderit faciem quidem pristinam non reversam, nec tamen crevisse lepram, immundum judicabit, et igne comburet, eo quod infusa sit in superficie vestimenti, vel per totum, lepra. ⁵⁶Sin autem obscurior fuerit locus lepræ, postquam vestis est lota, abrumpet eum, et a solido dividet. ⁵⁷Quod si ultra apparuerit in his locis, quæ prius immaculata erant, lepra volatilis et vaga, debet igne comburi. ⁵⁸Si cessaverit, lavabit aqua ea, quæ pura sunt, secundo, et munda erunt. ⁵⁹Ista est lex lepræ vestimenti lanei et linei, staminis, atque subtegminis, omnisque supellectilis pelliceæ, quomodo mundari debeat, vel contaminari.

14¹Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens: ²Hic est ritus leprosi, quando mundandus est. Adducetur ad sacerdotem: ³qui egressus de castris, cum invenerit lepram esse mundatam, ⁴præcipiet ei, qui purificatur, ut offerat duos passeres vivos pro se, quibus vesci licitum est, et lignum cedrinum, vermiculumque et hyssopum. ⁵Et unum ex passeribus immolari jubebit in vase fictili super aquas viventes: ⁶alium autem vivum cum ligno cedrino, et cocco et hyssopo, tinget in sanguine passeris immolati, ⁷quo asperget illum, qui mundandus est, septies, ut jure purgetur: et dimittet passerem vivum, ut in agrum avolet. ⁸Cumque laverit homo vestimenta sua, radet omnes pilos corporis, et lavabitur aqua: purificatusque ingredietur castra, ita dumtaxat ut maneat extra tabernaculum suum septem diebus, ⁹et die septimo radet capillos capitis, barbamque et supercilia, ac totius corporis pilos. Et lotis rursum vestibus et corpore, ¹⁰die octavo assumet duos agnos immaculatos, et ovem anniculam absque macula, et tres decimas similæ in sacrificium, quæ conspersa sit oleo, et seorsum olei sextarium. ¹¹Cumque sacerdos purificans hominem, statuerit eum, et hæc omnia coram Domino in ostio tabernaculi testimonii, ¹²tollet agnum et offeret eum pro delicto, oleique sextarium: et oblatis ante Dominum omnibus, ¹³immolabit agnum, ubi solet immolari hostia pro peccato, et holocaustum, id est, in loco sancto. Sicut enim pro peccato, ita et pro delicto ad sacerdotem pertinet hostia: Sancta sanctorum est. ¹⁴Assumensque sacerdos de sanguine hostiæ, quæ immolata est pro delicto, ponet super extremum auriculæ dextræ ejus qui mundatur, et super pollices manus dextræ et pedis: ¹⁵et de olei sextario mittet in manum suam sinistram, ¹⁶tingetque digitum dextrum in eo, et asperget coram Domino septies. ¹⁷Quod autem reliquum est olei in læva manu, fundet super extremum auriculæ dextræ ejus qui mundatur, et super pollices manus ac pedis dextri, et super sanguinem qui effusus est pro delicto, ¹⁸et super caput ejus. ¹⁹Rogabitque pro eo coram Domino, et faciet sacrificium pro peccato: tunc immolabit holocaustum, ²⁰et ponet illud in altari cum libamentis suis, et homo rite mundabitur.

²¹Quod si pauper est, et non potest manus ejus invenire quæ dicta sunt pro delicto, assumet agnum ad oblationem, ut roget pro eo sacerdos, decimamque partem similæ conspersæ oleo in sacrificium, et olei sextarium, ²²duosque turtures sive duos pullos columbæ, quorum unus sit pro peccato, et alter in holocaustum: ²³offeretque ea die octavo purificationis suæ sacerdoti, ad ostium tabernaculi testimonii coram Domino. ²⁴Qui suscipiens agnum pro delicto et sextarium olei, levabit simul: ²⁵immolatoque agno, de sanguine ejus ponet super extremum auriculæ dextræ illius qui mundatur, et super pollices manus ejus ac pedis dextri: ²⁶olei vero partem mittet in manum suam sinistram, ²⁷in quo tingens digitum dextræ manus asperget septies coram Domino: ²⁸tangetque extremum dextræ auriculæ illius qui mundatur, et pollices manus ac pedis dextri, in loco sanguinis qui effusus est pro delicto: ²⁹reliquam autem partem olei, quæ est in sinistra manu, mittet super caput purificati, ut placet pro eo Dominum: ³⁰et turturem sive pullum columbæ offeret, ³¹unum pro delicto, et alterum in holocaustum cum libamentis suis. ³²Hoc est sacrificium leprosi, qui habere non potest omnia in emundationem sui.

³³Locutusque est Dominus ad Moysen et Aaron, dicens: ³⁴Cum ingressi fueritis terram Chanaan, quam ego dabo vobis in possessionem, si fuerit plaga lepræ in ædibus, ³⁵ibit cujus est domus, nuntians sacerdoti, et dicet: Quasi plaga lepræ videtur mihi esse in domo mea. ³⁶At ille præcipiet ut efferant universa de domo, priusquam ingrediatur eam, et videat utrum leprosa sit, ne immunda fiant omnia quæ in domo sunt. Intrabitque postea ut consideret lepram domus: ³⁷et cum viderit in parietibus illius quasi valliculas pallore sive rubore deformes, et humiliores superficie reliqua, ³⁸egredietur ostium domus, et statim claudet illam…