Leviticus 1–6

1¹Vocavit autem Moysen, et locutus est ei Dominus de tabernaculo testimonii, dicens: ²Loquere filiis Israël, et dices ad eos: Homo, qui obtulerit ex vobis hostiam Domino de pecoribus, id est, de bobus et ovibus offerens victimas, ³si holocaustum fuerit ejus oblatio, ac de armento: masculum immaculatum offeret ad ostium tabernaculi testimonii, ad placandum sibi Dominum: ⁴ponetque manum super caput hostiæ, et acceptabilis erit, atque in expiationem ejus proficiens. ⁵Immolabitque vitulum coram Domino, et offerent filii Aaron sacerdotes sanguinem ejus, fundentes per altaris circuitum, quod est ante ostium tabernaculi: ⁶detractaque pelle hostiæ, artus in frusta concident. ⁷Et subjicient in altari ignem, strue lignorum ante composita: ⁸et membra quæ sunt cæsa, desuper ordinantes, caput videlicet, et cuncta quæ adhærent jecori, ⁹intestinis et pedibus lotis aqua: adolebitque ea sacerdos super altare in holocaustum et suavem odorem Domino. ¹⁰Quod si de pecoribus oblatio est, de ovibus sive de capris holocaustum, masculum absque macula offeret: ¹¹immolabitque ad latus altaris, quod respicit ad aquilonem, coram Domino: sanguinem vero illius fundent super altare filii Aaron per circuitum: ¹²dividentque membra, caput, et omnia quæ adhærent jecori, et ponent super ligna, quibus subjiciendus est ignis: ¹³intestina vero et pedes lavabunt aqua. Et oblata omnia adolebit sacerdos super altare in holocaustum et odorem suavissimum Domino. ¹⁴Si autem de avibus, holocausti oblatio fuerit Domino, de turturibus, aut pullis columbæ, ¹⁵offeret eam sacerdos ad altare: et retorto ad collum capite, ac rupto vulneris loco, decurrere faciet sanguinem super crepidinem altaris: ¹⁶vesiculam vero gutturis, et plumas projiciet prope altare ad orientalem plagam, in loco in quo cineres effundi solent, ¹⁷confringetque ascellas ejus, et non secabit, neque ferro dividet eam, et adolebit super altare, lignis igne supposito. Holocaustum est et oblatio suavissimi odoris Domino.

2¹Anima cum obtulerit oblationem sacrificii Domino, simila erit ejus oblatio; fundetque super eam oleum, et ponet thus, ²ac deferet ad filios Aaron sacerdotes: quorum unus tollet pugillum plenum similæ et olei, ac totum thus, et ponet memoriale super altare in odorem suavissimum Domino. ³Quod autem reliquum fuerit de sacrificio, erit Aaron et filiorum ejus, Sanctum sanctorum de oblationibus Domini. ⁴Cum autem obtuleris sacrificium coctum in clibano: de simila, panes scilicet absque fermento, conspersos oleo, et lagana azyma oleo lita. ⁵Si oblatio tua fuerit de sartagine, similæ conspersæ oleo et absque fermento, ⁶divides eam minutatim, et fundes super eam oleum. ⁷Sin autem de craticula fuerit sacrificium, æque simila oleo conspergetur: ⁸quam offerens Domino, trades manibus sacerdotis. ⁹Qui cum obtulerit eam, tollet memoriale de sacrificio, et adolebit super altare in odorem suavitatis Domino: ¹⁰quidquid autem reliquum est, erit Aaron, et filiorum ejus, Sanctum sanctorum de oblationibus Domini. ¹¹Omnis oblatio quæ offeretur Domino, absque fermento fiet, nec quidquam fermenti ac mellis adolebitur in sacrificio Domino. ¹²Primitias tantum eorum offeretis ac munera: super altare vero non imponentur in odorem suavitatis. ¹³Quidquid obtuleris sacrificii, sale condies, nec auferes sal fœderis Dei tui de sacrificio tuo: in omni oblatione tua offeres sal. ¹⁴Si autem obtuleris munus primarum frugum tuarum Domino de spicis adhuc virentibus, torrebis igni, et confringes in morem farris, et sic offeres primitias tuas Domino, ¹⁵fundens supra oleum, et thus imponens, quia oblatio Domini est: ¹⁶de qua adolebit sacerdos in memoriam muneris partem farris fracti, et olei, ac totum thus.

3¹Quod si hostia pacificorum fuerit ejus oblatio, et de bobus voluerit offerre, marem sive feminam, immaculata offeret coram Domino. ²Ponetque manum super caput victimæ suæ, quæ immolabitur in introitu tabernaculi testimonii, fundentque filii Aaron sacerdotes sanguinem per altaris circuitum. ³Et offerent de hostia pacificorum in oblationem Domino, adipem qui operit vitalia, et quidquid pinguedinis est intrinsecus: ⁴duos renes cum adipe quo teguntur ilia, et reticulum jecoris cum renunculis. ⁵Adolebuntque ea super altare in holocaustum, lignis igne supposito, in oblationem suavissimi odoris Domino. ⁶Si vero de ovibus fuerit ejus oblatio et pacificorum hostia, sive masculum obtulerit, sive feminam, immaculata erunt. ⁷Si agnum obtulerit coram Domino, ⁸ponet manum suam super caput victimæ suæ: quæ immolabitur in vestibulo tabernaculi testimonii: fundentque filii Aaron sanguinem ejus per circuitum altaris. ⁹Et offerent de pacificorum hostia sacrificium Domino: adipem et caudam totam ¹⁰cum renibus, et pinguedinem quæ operit ventrem atque universa vitalia, et utrumque renunculum cum adipe qui est juxta ilia, reticulumque jecoris cum renunculis. ¹¹Et adolebit ea sacerdos super altare in pabulum ignis et oblationis Domini. ¹²Si capra fuerit ejus oblatio, et obtulerit eam Domino, ¹³ponet manum suam super caput ejus: immolabitque eam in introitu tabernaculi testimonii, et fundent filii Aaron sanguinem ejus per altaris circuitum. ¹⁴Tollentque ex ea in pastum ignis dominici, adipem qui operit ventrem, et qui tegit universa vitalia: ¹⁵duos renunculos cum reticulo, quod est super eos juxta ilia, et arvinam jecoris cum renunculis: ¹⁶adolebitque ea super altare sacerdos in alimoniam ignis, et suavissimi odoris. Omnis adeps, Domini erit ¹⁷jure perpetuo in generationibus, et cunctis habitaculis vestris: nec sanguinem nec adipem omnino comedetis.

4¹Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens: ²Loquere filiis Israël: Anima, quæ peccaverit per ignorantiam, et de universis mandatis Domini, quæ præcepit ut non fierent, quippiam fecerit: ³si sacerdos, qui unctus est, peccaverit, delinquere faciens populum, offeret pro peccato suo vitulum immaculatum Domino: ⁴et adducet illum ad ostium tabernaculi testimonii coram Domino, ponetque manum super caput ejus, et immolabit eum Domino. ⁵Hauriet quoque de sanguine vituli, inferens illum in tabernaculum testimonii. ⁶Cumque intinxerit digitum in sanguine, asperget eo septies coram Domino contra velum sanctuarii. ⁷Ponetque de eodem sanguine super cornua altaris thymiamatis gratissimi Domino, quod est in tabernaculo testimonii: omnem autem reliquum sanguinem fundet in basim altaris holocausti in introitu tabernaculi. ⁸Et adipem vituli auferet pro peccato, tam eum qui vitalia operit quam omnia quæ intrinsecus sunt: ⁹duos renunculos et reticulum quod est super eos juxta ilia, et adipem jecoris cum renunculis, ¹⁰sicut aufertur de vitulo hostiæ pacificorum: et adolebit ea super altare holocausti. ¹¹Pellem vero et omnes carnes, cum capite et pedibus et intestinis et fimo, ¹²et reliquo corpore, efferet extra castra in locum mundum, ubi cineres effundi solent: incendetque ea super lignorum struem, quæ in loco effusorum cinerum cremabuntur.

¹³Quod si omnis turba Israël ignoraverit, et per imperitiam fecerit quod contra mandatum Domini est, ¹⁴et postea intellexerit peccatum suum, offeret pro peccato suo vitulum, adducetque eum ad ostium tabernaculi. ¹⁵Et ponent seniores populi manus super caput ejus coram Domino. Immolatoque vitulo in conspectu Domini, ¹⁶inferet sacerdos, qui unctus est, de sanguine ejus in tabernaculum testimonii, ¹⁷tincto digito aspergens septies contra velum. ¹⁸Ponetque de eodem sanguine in cornibus altaris, quod est coram Domino in tabernaculo testimonii: reliquum autem sanguinem fundet juxta basim altaris holocaustorum, quod est in ostio tabernaculi testimonii. ¹⁹Omnemque ejus adipem tollet, et adolebit super altare: ²⁰sic faciens et de hoc vitulo quomodo fecit et prius: et rogante pro eis sacerdote, propitius erit eis Dominus. ²¹Ipsum autem vitulum efferet extra castra, atque comburet sicut et priorem vitulum: quia est pro peccato multitudinis.

²²Si peccaverit princeps, et fecerit unum e pluribus per ignorantiam, quod Domini lege prohibetur: ²³et postea intellexerit peccatum suum, offeret hostiam Domino, hircum de capris immaculatum. ²⁴Ponetque manum suam super caput ejus: cumque immolaverit eum loco ubi solet mactari holocaustum coram Domino, quia pro peccato est, ²⁵tinget sacerdos digitum in sanguine hostiæ pro peccato, tangens cornua altaris holocausti, et reliquum fundens ad basim ejus. ²⁶Adipem vero adolebit supra, sicut in victimis pacificorum fieri solet: rogabitque pro eo sacerdos, et pro peccato ejus, et dimittetur ei.

²⁷Quod si peccaverit anima per ignorantiam, de populo terræ, ut faciat quidquam de his, quæ Domini lege prohibentur, atque delinquat, ²⁸et cognoverit peccatum suum, offeret capram immaculatam. ²⁹Ponetque manum super caput hostiæ quæ pro peccato est, et immolabit eam in loco holocausti. ³⁰Tolletque sacerdos de sanguine in digito suo: et tangens cornua altaris holocausti, reliquum fundet ad basim ejus. ³¹Omnem autem adipem auferens, sicut auferri solet de victimis pacificorum, adolebit super altare in odorem suavitatis Domino: rogabitque pro eo, et dimittetur ei. ³²Sin autem de pecoribus obtulerit victimam pro peccato, ovem scilicet immaculatam: ³³ponet manum super caput ejus, et immolabit eam in loco ubi solent cædi holocaustorum hostiæ. ³⁴Sumetque sacerdos de sanguine ejus digito suo, et tangens cornua altaris holocausti, reliquum fundet ad basim ejus. ³⁵Omnem quoque adipem auferens, sicut auferri solet adeps arietis, qui immolatur pro pacificis, cremabit super altare in incensum Domini: rogabitque pro eo, et pro peccato ejus, et dimittetur ei.

5¹Si peccaverit anima, et audierit vocem jurantis, testisque fuerit quod aut ipse vidit, aut conscius est: nisi indicaverit, portabit iniquitatem suam. ²Anima quæ tetigerit aliquid immundum, sive quod occisum a bestia est, aut per se mortuum, aut quodlibet aliud reptile: et oblita fuerit immunditiæ suæ, rea est, et deliquit: ³et si tetigerit quidquam de immunditia hominis juxta omnem impuritatem, qua pollui solet, oblitaque cognoverit…