Lamentations 1:1–8

1 ALEPH. Quomodo sedet sola

civitas plena populo!

Facta est quasi vidua

domina gentium;

princeps provinciarum

facta est sub tributo.

2 BETH. Plorans ploravit in nocte,

et lacrimæ ejus in maxillis ejus:

non est qui consoletur eam,

ex omnibus caris ejus;

omnes amici ejus spreverunt eam,

et facti sunt ei inimici.

3 GHIMEL. Migravit Judas propter afflictionem,

et multitudinem servitutis;

habitavit inter gentes,

nec invenit requiem:

omnes persecutores ejus apprehenderunt eam

inter angustias.

4 DALETH. Viæ Sion lugent, eo quod non sint

qui veniant ad solemnitatem:

omnes portæ ejus destructæ,

sacerdotes ejus gementes;

virgines ejus squalidæ,

et ipsa oppressa amaritudine.

5 HE. Facti sunt hostes ejus in capite;

inimici ejus locupletati sunt:

quia Dominus locutus est super eam

propter multitudinem iniquitatum ejus.

Parvuli ejus ducti sunt in captivitatem

ante faciem tribulantis.

6 VAU. Et egressus est a filia Sion

omnis decor ejus;

facti sunt principes ejus velut arietes

non invenientes pascua,

et abierunt absque fortitudine

ante faciem subsequentis.

7 ZAIN. Recordata est Jerusalem dierum afflictionis suæ,

et prævaricationis,

omnium desiderabilium suorum,

quæ habuerat a diebus antiquis,

cum caderet populus ejus in manu hostili,

et non esset auxiliator:

viderunt eam hostes,

et deriserunt sabbata ejus.

8 HETH. Peccatum peccavit Jerusalem,

propterea instabilis facta est;

omnes qui glorificabant eam spreverunt illam,

quia viderunt ignominiam ejus:

ipsa autem gemens

conversa est retrorsum.