John 15–16

15¹Ego sum vitis vera, et Pater meus agricola est. ²Omnem palmitem in me non ferentem fructum, tollet eum, et omnem qui fert fructum, purgabit eum, ut fructum plus afferat. ³Jam vos mundi estis propter sermonem quem locutus sum vobis. ⁴Manete in me, et ego in vobis. Sicut palmes non potest ferre fructum a semetipso, nisi manserit in vite, sic nec vos, nisi in me manseritis. ⁵Ego sum vitis, vos palmites: qui manet in me, et ego in eo, hic fert fructum multum, quia sine me nihil potestis facere. ⁶Si quis in me non manserit, mittetur foras sicut palmes, et arescet, et colligent eum, et in ignem mittent, et ardet. ⁷Si manseritis in me, et verba mea in vobis manserint, quodcumque volueritis petetis, et fiet vobis. ⁸In hoc clarificatus est Pater meus, ut fructum plurimum afferatis, et efficiamini mei discipuli.

⁹Sicut dilexit me Pater, et ego dilexi vos. Manete in dilectione mea. ¹⁰Si præcepta mea servaveritis, manebitis in dilectione mea, sicut et ego Patris mei præcepta servavi, et maneo in ejus dilectione. ¹¹Hæc locutus sum vobis: ut gaudium meum in vobis sit, et gaudium vestrum impleatur. ¹²Hoc est præceptum meum, ut diligatis invicem, sicut dilexi vos. ¹³Majorem hac dilectionem nemo habet, ut animam suam ponat quis pro amicis suis. ¹⁴Vos amici mei estis, si feceritis quæ ego præcipio vobis. ¹⁵Jam non dicam vos servos: quia servus nescit quid faciat dominus ejus. Vos autem dixi amicos: quia omnia quæcumque audivi a Patre meo, nota feci vobis. ¹⁶Non vos me elegistis, sed ego elegi vos, et posui vos ut eatis, et fructum afferatis, et fructus vester maneat: ut quodcumque petieritis Patrem in nomine meo, det vobis. ¹⁷Hæc mando vobis: ut diligatis invicem.

¹⁸Si mundus vos odit, scitote quia me priorem vobis odio habuit. ¹⁹Si de mundo fuissetis, mundus quod suum erat diligeret: quia vero de mundo non estis, sed ego elegi vos de mundo, propterea odit vos mundus. ²⁰Mementote sermonis mei, quem ego dixi vobis: non est servus major domino suo. Si me persecuti sunt, et vos persequentur; si sermonem meum servaverunt, et vestrum servabunt. ²¹Sed hæc omnia facient vobis propter nomen meum: quia nesciunt eum qui misit me. ²²Si non venissem, et locutus fuissem eis, peccatum non haberent: nunc autem excusationem non habent de peccato suo. ²³Qui me odit, et Patrem meum odit. ²⁴Si opera non fecissem in eis quæ nemo alius fecit, peccatum non haberent: nunc autem et viderunt, et oderunt et me, et Patrem meum. ²⁵Sed ut adimpleatur sermo, qui in lege eorum scriptus est: Quia odio habuerunt me gratis. ²⁶Cum autem venerit Paraclitus, quem ego mittam vobis a Patre, Spiritum veritatis, qui a Patre procedit, ille testimonium perhibebit de me; ²⁷et vos testimonium perhibebitis, quia ab initio mecum estis.

16¹Hæc locutus sum vobis, ut non scandalizemini. ²Absque synagogis facient vos: sed venit hora, ut omnis qui interficit vos arbitretur obsequium se præstare Deo. ³Et hæc facient vobis, quia non noverunt Patrem, neque me. ⁴Sed hæc locutus sum vobis, ut cum venerit hora eorum, reminiscamini quia ego dixi vobis.

⁵Hæc autem vobis ab initio non dixi, quia vobiscum eram. Et nunc vado ad eum qui misit me; et nemo ex vobis interrogat me: Quo vadis? ⁶sed quia hæc locutus sum vobis, tristitia implevit cor vestrum. ⁷Sed ego veritatem dico vobis: expedit vobis ut ego vadam: si enim non abiero, Paraclitus non veniet ad vos; si autem abiero, mittam eum ad vos. ⁸Et cum venerit ille, arguet mundum de peccato, et de justitia, et de judicio. ⁹De peccato quidem, quia non crediderunt in me. ¹⁰De justitia vero, quia ad Patrem vado, et jam non videbitis me. ¹¹De judicio autem, quia princeps hujus mundi jam judicatus est. ¹²Adhuc multa habeo vobis dicere, sed non potestis portare modo. ¹³Cum autem venerit ille Spiritus veritatis, docebit vos omnem veritatem: non enim loquetur a semetipso, sed quæcumque audiet loquetur, et quæ ventura sunt annuntiabit vobis. ¹⁴Ille me clarificabit, quia de meo accipiet, et annuntiabit vobis. ¹⁵Omnia quæcumque habet Pater, mea sunt. Propterea dixi: quia de meo accipiet, et annuntiabit vobis.

¹⁶Modicum, et jam non videbitis me; et iterum modicum, et videbitis me: quia vado ad Patrem. ¹⁷Dixerunt ergo ex discipulis ejus ad invicem: Quid est hoc quod dicit nobis: Modicum, et non videbitis me; et iterum modicum, et videbitis me, et quia vado ad Patrem? ¹⁸Dicebant ergo: Quid est hoc quod dicit: Modicum? nescimus quid loquitur. ¹⁹Cognovit autem Jesus, quia volebant eum interrogare, et dixit eis: De hoc quæritis inter vos quia dixi: Modicum, et non videbitis me; et iterum modicum, et videbitis me. ²⁰Amen, amen dico vobis: quia plorabitis, et flebitis vos, mundus autem gaudebit; vos autem contristabimini, sed tristitia vestra vertetur in gaudium. ²¹Mulier cum parit, tristitiam habet, quia venit hora ejus; cum autem pepererit puerum, jam non meminit pressuræ propter gaudium, quia natus est homo in mundum. ²²Et vos igitur nunc quidem tristitiam habetis, iterum autem videbo vos, et gaudebit cor vestrum: et gaudium vestrum nemo tollet a vobis. ²³Et in illo die me non rogabitis quidquam. Amen, amen dico vobis: si quid petieritis Patrem in nomine meo, dabit vobis. ²⁴Usque modo non petistis quidquam in nomine meo: petite, et accipietis, ut gaudium vestrum sit plenum.

²⁵Hæc in proverbiis locutus sum vobis. Venit hora cum jam non in proverbiis loquar vobis, sed palam de Patre annuntiabo vobis: ²⁶in illo die in nomine meo petetis: et non dico vobis quia ego rogabo Patrem de vobis: ²⁷ipse enim Pater amat vos, quia vos me amastis, et credidistis, quia ego a Deo exivi. ²⁸Exivi a Patre, et veni in mundum: iterum relinquo mundum, et vado ad Patrem. ²⁹Dicunt ei discipuli ejus: Ecce nunc palam loqueris, et proverbium nullum dicis: ³⁰nunc scimus quia scis omnia, et non opus est tibi ut quis te interroget: in hoc credimus quia a Deo existi. ³¹Respondit eis Jesus: Modo creditis? ³²ecce venit hora, et jam venit, ut dispergamini unusquisque in propria, et me solum relinquatis: et non sum solus, quia Pater mecum est. ³³Hæc locutus sum vobis, ut in me pacem habeatis. In mundo pressuram habebitis: sed confidite, ego vici mundum.