Job 41

41¹Non quasi crudelis suscitabo eum:

quis enim resistere potest vultui meo?

²Quis ante dedit mihi, ut reddam ei?

omnia quæ sub cælo sunt, mea sunt.

³Non parcam ei, et verbis potentibus,

et ad deprecandum compositis.

⁴Quis revelabit faciem indumenti ejus?

et in medium oris ejus quis intrabit?

⁵Portas vultus ejus quis aperiet?

per gyrum dentium ejus formido.

⁶Corpus illius quasi scuta fusilia,

compactum squamis se prementibus.

⁷Una uni conjungitur,

et ne spiraculum quidem incedit per eas.

⁸Una alteri adhærebit,

et tenentes se nequaquam separabuntur.

⁹Sternutatio ejus splendor ignis,

et oculi ejus ut palpebræ diluculi.

¹⁰De ore ejus lampades procedunt,

sicut tædæ ignis accensæ.

¹¹De naribus ejus procedit fumus,

sicut ollæ succensæ atque ferventis.

¹²Halitus ejus prunas ardere facit,

et flamma de ore ejus egreditur.

¹³In collo ejus morabitur fortitudo,

et faciem ejus præcedit egestas.

¹⁴Membra carnium ejus cohærentia sibi:

mittet contra eum fulmina, et ad locum alium non ferentur.

¹⁵Cor ejus indurabitur tamquam lapis,

et stringetur quasi malleatoris incus.

¹⁶Cum sublatus fuerit, timebunt angeli,

et territi purgabuntur.

¹⁷Cum apprehenderit eum gladius, subsistere non poterit,

neque hasta, neque thorax:

¹⁸reputabit enim quasi paleas ferrum,

et quasi lignum putridum æs.

¹⁹Non fugabit eum vir sagittarius:

in stipulam versi sunt ei lapides fundæ.

²⁰Quasi stipulam æstimabit malleum,

et deridebit vibrantem hastam.

²¹Sub ipso erunt radii solis,

et sternet sibi aurum quasi lutum.

²²Fervescere faciet quasi ollam profundum mare,

et ponet quasi cum unguenta bulliunt.

²³Post eum lucebit semita:

æstimabit abyssum quasi senescentem.

²⁴Non est super terram potestas quæ comparetur ei,

qui factus est ut nullum timeret.

²⁵Omne sublime videt:

ipse est rex super universos filios superbiæ.