Job 39:31–40:19

³¹Et adjecit Dominus, et locutus est ad Job:

³²Numquid qui contendit cum Deo, tam facile conquiescit?

utique qui arguit Deum, debet respondere ei.

³³Respondens autem Job Domino, dixit:

³⁴Qui leviter locutus sum, respondere quid possum?

manum meam ponam super os meum.

³⁵Unum locutus sum, quod utinam non dixissem:

et alterum, quibus ultra non addam.

40¹Respondens autem Dominus Job de turbine, dixit:

²Accinge sicut vir lumbos tuos:

interrogabo te, et indica mihi.

³Numquid irritum facies judicium meum,

et condemnabis me, ut tu justificeris?

⁴Et si habes brachium sicut Deus?

et si voce simili tonas?

⁵Circumda tibi decorem, et in sublime erigere,

et esto gloriosus, et speciosis induere vestibus.

⁶Disperge superbos in furore tuo,

et respiciens omnem arrogantem humilia.

⁷Respice cunctos superbos, et confunde eos,

et contere impios in loco suo.

⁸Absconde eos in pulvere simul,

et facies eorum demerge in foveam.

⁹Et ego confitebor

quod salvare te possit dextera tua.

¹⁰Ecce behemoth quem feci tecum,

fœnum quasi bos comedet.

¹¹Fortitudo ejus in lumbis ejus,

et virtus illius in umbilico ventris ejus.

¹²Stringit caudam suam quasi cedrum;

nervi testiculorum ejus perplexi sunt.

¹³Ossa ejus velut fistulæ æris;

cartilago illius quasi laminæ ferreæ.

¹⁴Ipse est principium viarum Dei:

qui fecit eum applicabit gladium ejus.

¹⁵Huic montes herbas ferunt:

omnes bestiæ agri ludent ibi.

¹⁶Sub umbra dormit in secreto calami,

et in locis humentibus.

¹⁷Protegunt umbræ umbram ejus:

circumdabunt eum salices torrentis.

¹⁸Ecce absorbebit fluvium, et non mirabitur,

et habet fiduciam quod influat Jordanis in os ejus.

¹⁹In oculis ejus quasi hamo capiet eum,

et in sudibus perforabit nares ejus.