James 1:2–18

²Omne gaudium existimate fratres mei, cum in tentationes varias incideritis: ³scientes quod probatio fidei vestræ patientiam operatur. ⁴Patientia autem opus perfectum habet: ut sitis perfecti et integri in nullo deficientes. ⁵Si quis autem vestrum indiget sapientia, postulet a Deo, qui dat omnibus affluenter, et non improperat: et dabitur ei. ⁶Postulet autem in fide nihil hæsitans: qui enim hæsitat, similis est fluctui maris, qui a vento movetur et circumfertur: ⁷non ergo æstimet homo ille quod accipiat aliquid a Domino. ⁸Vir duplex animo inconstans est in omnibus viis suis. ⁹Glorietur autem frater humilis in exaltatione sua: ¹⁰dives autem in humilitate sua, quoniam sicut flos fœni transibit; ¹¹exortus est enim sol cum ardore, et arefecit fœnum, et flos ejus decidit, et decor vultus ejus deperiit: ita et dives in itineribus suis marcescet. ¹²Beatus vir qui suffert tentationem: quoniam cum probatus fuerit, accipiet coronam vitæ, quam repromisit Deus diligentibus se. ¹³Nemo cum tentatur, dicat quoniam a Deo tentatur: Deus enim intentator malorum est: ipse autem neminem tentat. ¹⁴Unusquisque vero tentatur a concupiscentia sua abstractus, et illectus. ¹⁵Deinde concupiscentia cum conceperit, parit peccatum: peccatum vero cum consummatum fuerit, generat mortem. ¹⁶Nolite itaque errare, fratres mei dilectissimi. ¹⁷Omne datum optimum, et omne donum perfectum desursum est, descendens a Patre luminum, apud quem non est transmutatio, nec vicissitudinis obumbratio. ¹⁸Voluntarie enim genuit nos verbo veritatis, ut simus initium aliquod creaturæ ejus.