Isaiah 8

8¹Et dixit Dominus ad me: Sume tibi librum grandem, et scribe in eo stylo hominis: Velociter spolia detrahe, cito prædare. ²Et adhibui mihi testes fideles, Uriam sacerdotem, et Zachariam, filium Barachiæ: ³et accessi ad prophetissam, et concepit, et peperit filium. Et dixit Dominus ad me: Voca nomen ejus: Accelera spolia detrahere; Festina prædari: ⁴quia antequam sciat puer vocare patrem suum et matrem suam, auferetur fortitudo Damasci, et spolia Samariæ, coram rege Assyriorum.

⁵Et adjecit Dominus loqui ad me adhuc, dicens:

⁶Pro eo quod abjecit populus iste

aquas Siloë, quæ vadunt cum silentio,

et assumpsit magis Rasin,

et filium Romeliæ:

⁷propter hoc ecce Dominus adducet super eos

aquas fluminis fortes et multas,

regem Assyriorum, et omnem gloriam ejus,

et ascendet super omnes rivos ejus,

et fluet super universas ripas ejus;

⁸et ibit per Judam, inundans, et transiens:

usque ad collum veniet.

Et erit extensio alarum ejus

implens latitudinem terræ tuæ, o Emmanuel!

⁹Congregamini, populi, et vincimini;

et audite, universæ procul terræ:

confortamini, et vincimini;

accingite vos, et vincimini.

¹⁰Inite consilium, et dissipabitur;

loquimini verbum, et non fiet:

quia nobiscum Deus.

¹¹Hæc enim ait Dominus ad me: Sicut in manu forti erudivit me,

ne irem in via populi hujus, dicens:

¹²Non dicatis: Conjuratio;

omnia enim quæ loquitur populus iste, conjuratio est:

et timorem ejus ne timeatis, neque paveatis.

¹³Dominum exercituum ipsum sanctificate;

ipse pavor vester, et ipse terror vester:

¹⁴et erit vobis in sanctificationem;

in lapidem autem offensionis, et in petram scandali,

duabus domibus Israël;

in laqueum et in ruinam habitantibus Jerusalem.

¹⁵Et offendent ex eis plurimi,

et cadent, et conterentur,

et irretientur, et capientur.

¹⁶Liga testimonium,

signa legem in discipulis meis.

¹⁷Et exspectabo Dominum qui abscondit faciem suam

a domo Jacob, et præstolabor eum.

¹⁸Ecce ego et pueri mei quos dedit mihi Dominus

in signum, et in portentum Israël

a Domino exercituum,

qui habitat in monte Sion:

¹⁹et cum dixerint ad vos:

Quærite a pythonibus

et a divinis qui strident in incantationibus suis:

numquid non populus a Deo suo requiret,

pro vivis a mortuis?

²⁰ad legem magis et ad testimonium.

Quod si non dixerint juxta verbum hoc,

non erit eis matutina lux.

²¹Et transibit per eam, corruet, et esuriet;

et cum esurierit, irascetur.

Et maledicet regi suo, et Deo suo,

et suscipiet sursum,

²²et ad terram intuebitur;

et ecce tribulatio et tenebræ,

dissolutio et angustia,

et caligo persequens,

et non poterit avolare de angustia sua.