Isaiah 60:1–13

¹Surge, illuminare, Jerusalem, quia venit lumen tuum,

et gloria Domini super te orta est.

²Quia ecce tenebræ operient terram,

et caligo populos;

super te autem orietur Dominus,

et gloria ejus in te videbitur.

³Et ambulabunt gentes in lumine tuo,

et reges in splendore ortus tui.

⁴Leva in circuitu oculos tuos, et vide:

omnes isti congregati sunt, venerunt tibi;

filii tui de longe venient

et filiæ tuæ de latere surgent.

⁵Tunc videbis, et afflues;

mirabitur et dilatabitur cor tuum:

quando conversa fuerit ad te multitudo maris;

fortitudo gentium venerit tibi.

⁶Inundatio camelorum operiet te,

dromedarii Madian et Epha;

omnes de Saba venient,

aurum et thus deferentes,

et laudem Domino annuntiantes.

⁷Omne pecus Cedar congregabitur tibi;

arietes Nabaioth ministrabunt tibi:

offerentur super placabili altari meo,

et domum majestatis meæ glorificabo.

⁸Qui sunt isti qui ut nubes volant,

et quasi columbæ ad fenestras suas?

⁹Me enim insulæ exspectant,

et naves maris in principio,

ut adducam filios tuos de longe;

argentum eorum, et aurum eorum cum eis,

nomini Domini Dei tui,

et Sancto Israël, quia glorificavit te.

¹⁰Et ædificabunt filii peregrinorum muros tuos,

et reges eorum ministrabunt tibi;

in indignatione enim mea percussi te,

et in reconciliatione mea misertus sum tui.

¹¹Et aperientur portæ tuæ jugiter;

die ac nocte non claudentur,

ut afferatur ad te fortitudo gentium,

et reges earum adducantur.

¹²Gens enim et regnum quod non servierit tibi peribit,

et gentes solitudine vastabuntur.

¹³Gloria Libani ad te veniet,

abies, et buxus, et pinus simul

ad ornandum locum sanctificationis meæ;

et locum pedum meorum glorificabo.