6¹In anno quo mortuus est rex Ozias, vidi Dominum sedentem super solium excelsum et elevatum; et ea quæ sub ipso erant replebant templum. ²Seraphim stabant super illud: sex alæ uni, et sex alæ alteri; duabus velabant faciem ejus, et duabus velabant pedes ejus, et duabus volabant. ³Et clamabant alter ad alterum, et dicebant:

Sanctus, sanctus, sanctus Dominus, Deus exercituum;

plena est omnis terra gloria ejus.

⁴Et commota sunt superliminaria cardinum a voce clamantis, et domus repleta est fumo. ⁵Et dixi:

Væ mihi, quia tacui,

quia vir pollutus labiis ego sum,

et in medio populi polluta labia habentis ego habito,

et regem Dominum exercituum vidi oculis meis.

⁶Et volavit ad me unus de seraphim, et in manu ejus calculus, quem forcipe tulerat de altari, ⁷et tetigit os meum, et dixit:

Ecce tetigit hoc labia tua,

et auferetur iniquitas tua, et peccatum tuum mundabitur.

⁸Et audivi vocem Domini dicentis:

Quem mittam?

et quis ibit nobis?

Et dixi:

Ecce ego, mitte me.

⁹Et dixit:

Vade, et dices populo huic:

Audite audientes, et nolite intelligere;

et videte visionem, et nolite cognoscere.

¹⁰Excæca cor populi hujus,

et aures ejus aggrava,

et oculos ejus claude:

ne forte videat oculis suis,

et auribus suis audiat,

et corde suo intelligat,

et convertatur, et sanem eum.

¹¹Et dixi:

Usquequo, Domine?

Et dixit:

Donec desolentur civitates absque habitatore,

et domus sine homine,

et terra relinquetur deserta.

¹²Et longe faciet Dominus homines,

et multiplicabitur quæ derelicta fuerat in medio terræ.

¹³Et adhuc in ea decimatio,

et convertetur, et erit in ostensionem

sicut terebinthus, et sicut quercus quæ expandit ramos suos;

semen sanctum erit id quod steterit in ea.

Read in Logos

Public Domain