Isaiah 10:6–14

⁶Ad gentem fallacem mittam eum,

et contra populum furoris mei mandabo illi,

ut auferat spolia, et diripiat prædam,

et ponat illum in conculcationem quasi lutum platearum.

⁷Ipse autem non sic arbitrabitur,

et cor ejus non ita existimabit;

sed ad conterendum erit cor ejus,

et ad internecionem gentium non paucarum.

⁸Dicet enim: ⁹Numquid non principes mei simul reges sunt?

numquid non ut Charcamis, sic Calano?

et ut Arphad, sic Emath?

numquid non ut Damascus, sic Samaria?

¹⁰Quomodo invenit manus mea regna idoli,

sic et simulacra eorum de Jerusalem et de Samaria.

¹¹Numquid non sicut feci Samariæ et idolis ejus,

sic faciam Jerusalem et simulacris ejus?

¹²Et erit, cum impleverit Dominus

cuncta opera sua

in monte Sion et in Jerusalem,

visitabo super fructum magnifici cordis regis Assur,

et super gloriam altitudinis oculorum ejus.

¹³Dixit enim: In fortitudine manus meæ feci,

et in sapientia mea intellexi;

et abstuli terminos populorum,

et principes eorum deprædatus sum,

et detraxi quasi potens in sublimi residentes.

¹⁴Et invenit quasi nidum manus mea

fortitudinem populorum;

et sicut colliguntur ova quæ derelicta sunt,

sic universam terram ego congregavi;

et non fuit qui moveret pennam,

et aperiret os, et ganniret.