Hosea 8:1–11:12

¹In gutture tuo sit tuba

quasi aquila super domum Domini,

pro eo quod transgressi sunt fœdus meum,

et legem meam prævaricati sunt.

²Me invocabunt: Deus meus,

cognovimus te Israël.

³Projecit Israël bonum:

inimicus persequetur eum.

⁴Ipsi regnaverunt, et non ex me;

principes exstiterunt, et non cognovi:

argentum suum et aurum suum fecerunt sibi idola,

ut interirent.

⁵Projectus est vitulus tuus, Samaria;

iratus est furor meus in eos.

Usquequo non poterunt emundari?

⁶Quia ex Israël et ipse est:

artifex fecit illum, et non est deus;

quoniam in aranearum telas erit vitulus Samariæ.

⁷Quia ventum seminabunt,

et turbinem metent:

culmus stans non est in eo;

germen non faciet farinam:

quod etsi fecerit, alieni comedent eam.

⁸Devoratus est Israël;

nunc factus est in nationibus quasi vas immundum.

⁹Quia ipsi ascenderunt ad Assur,

onager solitarius sibi;

Ephraim munera dederunt amatoribus.

¹⁰Sed et cum mercede conduxerint nationes,

nunc congregabo eos,

et quiescent paulisper ab onere regis et principum.

¹¹Quia multiplicavit Ephraim altaria ad peccandum;

factæ sunt ei aræ in delictum.

¹²Scribam ei multiplices leges meas,

quæ velut alienæ computatæ sunt.

¹³Hostias offerent,

immolabunt carnes et comedent,

et Dominus non suscipiet eas:

nunc recordabitur iniquitatis eorum,

et visitabit peccata eorum:

ipsi in Ægyptum convertentur.

¹⁴Et oblitus est Israël factoris sui,

et ædificavit delubra;

et Judas multiplicavit urbes munitas;

et mittam ignem in civitates ejus,

et devorabit ædes illius.

9¹Noli lætari, Israël;

noli exsultare sicut populi:

quia fornicatus es a Deo tuo;

dilexisti mercedem super omnes areas tritici.

²Area et torcular non pascet eos,

et vinum mentietur eis:

³non habitabunt in terra Domini.

Reversus est Ephraim in Ægyptum,

et in Assyriis pollutum comedit.

⁴Non libabunt Domino vinum,

et non placebunt ei.

Sacrificia eorum quasi panis lugentium;

omnes qui comedent eum, contaminabuntur:

quia panis eorum animæ ipsorum:

non intrabit in domum Domini.

⁵Quid facietis in die solemni,

in die festivitatis Domini?

⁶Ecce enim profecti sunt a vastitate:

Ægyptus congregabit eos;

Memphis sepeliet eos:

desiderabile argentum eorum urtica hæreditabit,

lappa in tabernaculis eorum.

⁷Venerunt dies visitationis,

venerunt dies retributionis.

Scitote, Israël,

stultum prophetam,

insanum virum spiritualem,

propter multitudinem iniquitatis tuæ,

et multitudinem amentiæ.

⁸Speculator Ephraim cum Deo meo,

propheta laqueus ruinæ factus est super omnes vias ejus;

insania in domo Dei ejus.

⁹Profunde peccaverunt, sicut in diebus Gabaa.

Recordabitur iniquitatis eorum,

et visitabit peccata eorum.

¹⁰Quasi uvas in deserto inveni Israël,

quasi prima poma ficulneæ in cacumine ejus vidi patres eorum:

ipsi autem intraverunt ad Beelphegor,

et abalienati sunt in confusionem,

et facti sunt abominabiles sicut ea quæ dilexerunt.

¹¹Ephraim quasi avis avolavit;

gloria eorum a partu, et ab utero, et a conceptu.

¹²Quod etsi enutrierint filios suos,

absque liberis eos faciam in hominibus;

sed et væ eis cum recessero ab eis!

¹³Ephraim, ut vidi, Tyrus erat fundata in pulchritudine;

et Ephraim educet ad interfectorem filios suos.

¹⁴Da eis, Domine. Quid dabis eis?

da eis vulvam sine liberis, et ubera arentia.

¹⁵Omnes nequitiæ eorum in Galgal,

quia ibi exosos habui eos.

Propter malitiam adinventionum eorum,

de domo mea ejiciam eos;

non addam ut diligam eos:

omnes principes eorum recedentes.

¹⁶Percussus est Ephraim;

radix eorum exsiccata est:

fructum nequaquam facient,

quod etsi genuerint,

interficiam amantissima uteri eorum.

¹⁷Abjiciet eos Deus meus, quia non audierunt eum,

et erunt vagi in nationibus.

10¹Vitis frondosa Israël,

fructus adæquatus est ei:

secundum multitudinem fructus sui multiplicavit altaria,

juxta ubertatem terræ suæ exuberavit simulacris.

²Divisum est cor eorum, nunc interibunt;

ipse confringet simulacra eorum,

depopulabitur aras eorum.

³Quia nunc dicent: Non est rex nobis,

non enim timemus Dominum;

et rex quid faciet nobis?

⁴Loquimini verba visionis inutilis, et ferietis fœdus;

et germinabit quasi amaritudo judicium super sulcos agri.

⁵Vaccas Bethaven coluerunt habitatores Samariæ;

quia luxit super eum populus ejus,

et æditui ejus super eum exsultaverunt

in gloria ejus, quia migravit ab eo.

⁶Siquidem et ipse in Assur delatus est,

munus regi ultori.

Confusio Ephraim capiet,

et confundetur Israël in voluntate sua.

⁷Transire fecit Samaria regem suum

quasi spumam super faciem aquæ.

⁸Et disperdentur excelsa idoli, peccatum Israël;

lappa et tribulus ascendet super aras eorum:

et dicent montibus: Operite nos,

et collibus: Cadite super nos.

⁹Ex diebus Gabaa peccavit Israël;

ibi steterunt.

Non comprehendet eos in Gabaa

prælium super filios iniquitatis.

¹⁰Juxta desiderium meum corripiam eos:

congregabuntur super eos populi,

cum corripientur propter duas iniquitates suas.

¹¹Ephraim vitula docta diligere trituram,

et ego transivi super pulchritudinem colli ejus:

ascendam super Ephraim,

arabit Judas;

confringet sibi sulcos Jacob.

¹²Seminate vobis in justitia,

et metite in ore misericordiæ.

Innovate vobis novale;

tempus autem requirendi Dominum,

cum venerit qui docebit vos justitiam.

¹³Arastis impietatem,

iniquitatem messuistis:

comedistis frugem mendacii,

quia confisus es in viis tuis,

in multitudine fortium tuorum.

¹⁴Consurget tumultus in populo tuo;

et omnes munitiones tuæ vastabuntur,

sicut vastatus est Salmana a domo ejus qui judicavit Baal

in die prælii, matre super filios allisa.

¹⁵Sic fecit vobis Bethel,

a facie malitiæ nequitiarum vestrarum.

11¹Sicut mane transiit, pertransiit rex Israël.

Quia puer Israël, et dilexi eum;

et ex Ægypto vocavi filium meum.

²Vocaverunt eos, sic abierunt a facie eorum;

Baalim immolabant, et simulacris sacrificabant.

³Et ego quasi nutritius Ephraim:

portabam eos in brachiis meis,

et nescierunt quod curarem eos.

⁴In funiculis Adam traham eos,

in vinculis caritatis;

et ero eis quasi exaltans jugum super maxillas eorum,

et declinavi ad eum ut vesceretur.

⁵Non revertetur in terram Ægypti, et Assur ipse rex ejus,

quoniam noluerunt converti.

⁶Cœpit gladius in civitatibus ejus,

et consumet electos ejus,

et comedet capita eorum.

⁷Et populus meus pendebit ad reditum meum;

jugum autem imponetur eis simul, quod non auferetur.

⁸Quomodo dabo te, Ephraim?

protegam te, Israël?

Quomodo dabo te sicut Adama,

ponam te ut Seboim?

Conversum est in me cor meum,

pariter conturbata est pœnitudo mea.

⁹Non faciam furorem iræ meæ;

non convertar ut disperdam Ephraim,

quoniam Deus ego, et non homo;

in medio tui sanctus,

et non ingrediar civitatem.

¹⁰Post Dominum ambulabunt;

quasi leo rugiet,

quia ipse rugiet,

et formidabunt filii maris.

¹¹Et avolabunt quasi avis ex Ægypto,

et quasi columba de terra Assyriorum:

et collocabo eos in domibus suis, dicit Dominus.

¹²Circumdedit me in negatione Ephraim,

et in dolo domus Israël;

Judas autem testis descendit cum Deo,

et cum sanctis fidelis.