Hebrews 7:1–22

¹Hic enim Melchisedech, rex Salem, sacerdos Dei summi, qui obviavit Abrahæ regresso a cæde regum, et benedixit ei: ²cui et decimas omnium divisit Abraham: primum quidem qui interpretatur rex justitiæ: deinde autem et rex Salem, quod est, rex pacis, ³sine patre, sine matre, sine genealogia, neque initium dierum, neque finem vitæ habens, assimilatus autem Filio Dei, manet sacerdos in perpetuum.

⁴Intuemini autem quantus sit hic, cui et decimas dedit de præcipuis Abraham patriarcha. ⁵Et quidem de filiis Levi sacerdotium accipientes, mandatum habent decimas sumere a populo secundum legem, id est, a fratribus suis: quamquam et ipsi exierint de lumbis Abrahæ. ⁶Cujus autem generatio non annumeratur in eis, decimas sumpsit ab Abraham, et hunc, qui habebat repromissiones, benedixit. ⁷Sine ulla autem contradictione, quod minus est, a meliore benedicitur. ⁸Et hic quidem, decimas morientes homines accipiunt: ibi autem contestatur, quia vivit. ⁹Et (ut ita dictum sit) per Abraham, et Levi, qui decimas accepit, decimatus est: ¹⁰adhuc enim in lumbis patris erat, quando obviavit ei Melchisedech.

¹¹Si ergo consummatio per sacerdotium Leviticum erat (populus enim sub ipso legem accepit) quid adhuc necessarium fuit secundum ordinem Melchisedech, alium surgere sacerdotem, et non secundum ordinem Aaron dici? ¹²Translato enim sacerdotio, necesse erat ut et legis translatio fiat. ¹³In quo enim hæc dicuntur, de alia tribu est, de qua nullus altari præsto fuit. ¹⁴Manifestum est enim quod ex Juda ortus sit Dominus noster: in qua tribu nihil de sacerdotibus Moyses locutus est. ¹⁵Et amplius adhuc manifestum est: si secundum similitudinem Melchisedech exsurgat alius sacerdos, ¹⁶qui non secundum legem mandati carnalis factus est, sed secundum virtutem vitæ insolubilis. ¹⁷Contestatur enim: Quoniam tu es sacerdos in æternum, secundum ordinem Melchisedech. ¹⁸Reprobatio quidem fit præcedentis mandati, propter infirmitatem ejus, et inutilitatem: ¹⁹nihil enim ad perfectum adduxit lex: introductio vero melioris spei, per quam proximamus ad Deum. ²⁰Et quantum est non sine jurejurando (alii quidem sine jurejurando sacerdotes facti sunt, ²¹hic autem cum jurejurando per eum, qui dixit ad illum: Juravit Dominus, et non pœnitebit eum: tu es sacerdos in æternum): ²²in tantum melioris testamenti sponsor factus est Jesus.