Genesis 30:1–13

¹Cernens autem Rachel quod infecunda esset, invidit sorori suæ, et ait marito suo: Da mihi liberos, alioquin moriar. ²Cui iratus respondit Jacob: Num pro Deo ego sum, qui privavit te fructu ventris tui? ³At illa: Habeo, inquit, famulam Balam: ingredere ad illam, ut pariat super genua mea, et habeam ex illa filios. ⁴Deditque illi Balam in conjugium: quæ, ⁵ingresso ad se viro, concepit, et peperit filium. ⁶Dixitque Rachel: Judicavit mihi Dominus, et exaudivit vocem meam, dans mihi filium, et idcirco appellavit nomen ejus Dan. ⁷Rursumque Bala concipiens, peperit alterum, ⁸pro quo ait Rachel: Comparavit me Deus cum sorore mea, et invalui: vocavitque eum Nephthali. ⁹Sentiens Lia quod parere desiisset, Zelpham ancillam suam marito tradidit. ¹⁰Qua post conceptum edente filium, ¹¹dixit: Feliciter, et idcirco vocavit nomen ejus Gad. ¹²Peperit quoque Zelpha alterum. ¹³Dixitque Lia: Hoc pro beatitudine mea: beatam quippe me dicent mulieres: propterea appellavit eum Aser.