⁷Dixitque ad eum: Ego Dominus qui eduxi te de Ur Chaldæorum ut darem tibi terram istam, et possideres eam. ⁸At ille ait: Domine Deus, unde scire possum quod possessurus sim eam? ⁹Et respondens Dominus: Sume, inquit, mihi vaccam triennem, et capram trimam, et arietem annorum trium, turturem quoque et columbam. ¹⁰Qui tollens universa hæc, divisit ea per medium, et utrasque partes contra se altrinsecus posuit; aves autem non divisit. ¹¹Descenderuntque volucres super cadavera, et abigebat eas Abram. ¹²Cumque sol occumberet, sopor irruit super Abram, et horror magnus et tenebrosus invasit eum. ¹³Dictumque est ad eum: Scito prænoscens quod peregrinum futurum sit semen tuum in terra non sua, et subjicient eos servituti, et affligent quadringentis annis. ¹⁴Verumtamen gentem, cui servituri sunt, ego judicabo: et post hæc egredientur cum magna substantia. ¹⁵Tu autem ibis ad patres tuos in pace, sepultus in senectute bona. ¹⁶Generatione autem quarta revertentur huc: necdum enim completæ sunt iniquitates Amorrhæorum usque ad præsens tempus. ¹⁷Cum ergo occubuisset sol, facta est caligo tenebrosa, et apparuit clibanus fumans, et lampas ignis transiens inter divisiones illas.

Read in Logos

Public Domain