Genesis 5–33

5¹Hic est liber generationis Adam. In die qua creavit Deus hominem, ad similitudinem Dei fecit illum. ²Masculum et feminam creavit eos, et benedixit illis: et vocavit nomen eorum Adam, in die quo creati sunt. ³Vixit autem Adam centum triginta annis: et genuit ad imaginem et similitudinem suam, vocavitque nomen ejus Seth. ⁴Et facti sunt dies Adam, postquam genuit Seth, octingenti anni: genuitque filios et filias. ⁵Et factum est omne tempus quod vixit Adam, anni nongenti triginta, et mortuus est. ⁶Vixit quoque Seth centum quinque annis, et genuit Enos. ⁷Vixitque Seth, postquam genuit Enos, octingentis septem annis, genuitque filios et filias. ⁸Et facti sunt omnes dies Seth nongentorum duodecim annorum, et mortuus est. ⁹Vixit vero Enos nonaginta annis, et genuit Cainan. ¹⁰Post cujus ortum vixit octingentis quindecim annis, et genuit filios et filias. ¹¹Factique sunt omnes dies Enos nongenti quinque anni, et mortuus est. ¹²Vixit quoque Cainan septuaginta annis, et genuit Malaleel. ¹³Et vixit Cainan, postquam genuit Malaleel, octingentis quadraginta annis, genuitque filios et filias. ¹⁴Et facti sunt omnes dies Cainan nongenti decem anni, et mortuus est. ¹⁵Vixit autem Malaleel sexaginta quinque annis, et genuit Jared. ¹⁶Et vixit Malaleel, postquam genuit Jared, octingentis triginta annis, et genuit filios et filias. ¹⁷Et facti sunt omnes dies Malaleel octingenti nonaginta quinque anni, et mortuus est. ¹⁸Vixitque Jared centum sexaginta duobus annis, et genuit Henoch. ¹⁹Et vixit Jared, postquam genuit Henoch, octingentis annis, et genuit filios et filias. ²⁰Et facti sunt omnes dies Jared nongenti sexaginta duo anni, et mortuus est. ²¹Porro Henoch vixit sexaginta quinque annis, et genuit Mathusalam. ²²Et ambulavit Henoch cum Deo: et vixit, postquam genuit Mathusalam, trecentis annis, et genuit filios et filias. ²³Et facti sunt omnes dies Henoch trecenti sexaginta quinque anni. ²⁴Ambulavitque cum Deo, et non apparuit: quia tulit eum Deus. ²⁵Vixit quoque Mathusala centum octoginta septem annis, et genuit Lamech. ²⁶Et vixit Mathusala, postquam genuit Lamech, septingentis octoginta duobus annis, et genuit filios et filias. ²⁷Et facti sunt omnes dies Mathusala nongenti sexaginta novem anni, et mortuus est. ²⁸Vixit autem Lamech centum octoginta duobus annis, et genuit filium: ²⁹vocavitque nomen ejus Noë, dicens: Iste consolabitur nos ab operibus et laboribus manuum nostrarum in terra, cui maledixit Dominus. ³⁰Vixitque Lamech, postquam genuit Noë, quingentis nonaginta quinque annis, et genuit filios et filias. ³¹Et facti sunt omnes dies Lamech septingenti septuaginta septem anni, et mortuus est. Noë vero cum quingentorum esset annorum, genuit Sem, Cham et Japheth.

6¹Cumque cœpissent homines multiplicari super terram, et filias procreassent, ²videntes filii Dei filias hominum quod essent pulchræ, acceperunt sibi uxores ex omnibus, quas elegerant. ³Dixitque Deus: Non permanebit spiritus meus in homine in æternum, quia caro est: eruntque dies illius centum viginti annorum. ⁴Gigantes autem erant super terram in diebus illis: postquam enim ingressi sunt filii Dei ad filias hominum, illæque genuerunt, isti sunt potentes a sæculo viri famosi. ⁵Videns autem Deus quod multa malitia hominum esset in terra, et cuncta cogitatio cordis intenta esset ad malum omni tempore, ⁶pœnituit eum quod hominum fecisset in terra. Et tactus dolore cordis intrinsecus, ⁷Delebo, inquit, hominem, quem creavi, a facie terræ, ab homine usque ad animantia, a reptili usque ad volucres cæli: pœnitet enim me fecisse eos.

⁸Noë vero invenit gratiam coram Domino. ⁹Hæ sunt generationes Noë: Noë vir justus atque perfectus fuit in generationibus suis; cum Deo ambulavit. ¹⁰Et genuit tres filios, Sem, Cham et Japheth. ¹¹Corrupta est autem terra coram Deo, et repleta est iniquitate. ¹²Cumque vidisset Deus terram esse corruptam (omnis quippe caro corruperat viam suam super terram), ¹³dixit ad Noë: Finis universæ carnis venit coram me: repleta est terra iniquitate a facie eorum, et ego disperdam eos cum terra. ¹⁴Fac tibi arcam de lignis lævigatis; mansiunculas in arca facies, et bitumine linies intrinsecus et extrinsecus. ¹⁵Et sic facies eam: trecentorum cubitorum erit longitudo arcæ, quinquaginta cubitorum latitudo, et triginta cubitorum altitudo illius. ¹⁶Fenestram in arca facies, et in cubito consummabis summitatem ejus: ostium autem arcæ pones ex latere; deorsum, cœnacula et tristega facies in ea.

¹⁷Ecce ego adducam aquas diluvii super terram, ut interficiam omnem carnem, in qua spiritus vitæ est subter cælum: universa quæ in terra sunt, consumentur. ¹⁸Ponamque fœdus meum tecum: et ingredieris arcam tu et filii tui, uxor tua, et uxores filiorum tuorum tecum. ¹⁹Et ex cunctis animantibus universæ carnis bina induces in arcam, ut vivant tecum: masculini sexus et feminini. ²⁰De volucribus juxta genus suum, et de jumentis in genere suo, et ex omni reptili terræ secundum genus suum: bina de omnibus ingredientur tecum, ut possint vivere. ²¹Tolles igitur tecum ex omnibus escis, quæ mandi possunt, et comportabis apud te: et erunt tam tibi, quam illis in cibum. ²²Fecit igitur Noë omnia quæ præceperat illi Deus.

7¹Dixitque Dominus ad eum: Ingredere tu et omnis domus tua in arcam: te enim vidi justum coram me in generatione hac. ²Ex omnibus animantibus mundis tolle septena et septena, masculum et feminam: de animantibus vero immundis duo et duo, masculum et feminam. ³Sed et de volatilibus cæli septena et septena, masculum et feminam: ut salvetur semen super faciem universæ terræ. ⁴Adhuc enim, et post dies septem ego pluam super terram quadraginta diebus et quadraginta noctibus: et delebo omnem substantiam, quam feci, de superficie terræ. ⁵Fecit ergo Noë omnia quæ mandaverat ei Dominus. ⁶Eratque sexcentorum annorum quando diluvii aquæ inundaverunt super terram. ⁷Et ingressus est Noë et filii ejus, uxor ejus et uxores filiorum ejus cum eo in arcam propter aquas diluvii. ⁸De animantibus quoque mundis et immundis, et de volucribus, et ex omni quod movetur super terram, ⁹duo et duo ingressa sunt ad Noë in arcam, masculus et femina, sicut præceperat Dominus Noë. ¹⁰Cumque transissent septem dies, aquæ diluvii inundaverunt super terram. ¹¹Anno sexcentesimo vitæ Noë, mense secundo, septimodecimo die mensis, rupti sunt omnes fontes abyssi magnæ, et cataractæ cæli apertæ sunt: ¹²et facta est pluvia super terram quadraginta diebus et quadraginta noctibus. ¹³In articulo diei illius ingressus est Noë, et Sem, et Cham, et Japheth filii ejus; uxor illius, et tres uxores filiorum ejus cum eis in arcam: ¹⁴ipsi et omne animal secundum genus suum, universaque jumenta in genere suo, et omne quod movetur super terram in genere suo, cunctumque volatile secundum genus suum, universæ aves, omnesque volucres, ¹⁵ingressæ sunt ad Noë in arcam, bina et bina ex omni carne, in qua erat spiritus vitæ. ¹⁶Et quæ ingressa sunt, masculus et femina ex omni carne introierunt, sicut præceperat ei Deus: et inclusit eum Dominus deforis.

¹⁷Factumque est diluvium quadraginta diebus super terram: et multiplicatæ sunt aquæ, et elevaverunt arcam in sublime a terra. ¹⁸Vehementer enim inundaverunt, et omnia repleverunt in superficie terræ: porro arca ferebatur super aquas. ¹⁹Et aquæ prævaluerunt nimis super terram: opertique sunt omnes montes excelsi sub universo cælo. ²⁰Quindecim cubitis altior fuit aqua super montes, quos operuerat. ²¹Consumptaque est omnis caro quæ movebatur super terram, volucrum, animantium, bestiarum, omniumque reptilium, quæ reptant super terram: universi homines, ²²et cuncta, in quibus spiraculum vitæ est in terra, mortua sunt. ²³Et delevit omnem substantiam quæ erat super terram, ab homine usque ad pecus, tam reptile quam volucres cæli: et deleta sunt de terra. Remansit autem solus Noë, et qui cum eo erant in arca. ²⁴Obtinueruntque aquæ terram centum quinquaginta diebus.

8¹Recordatus autem Deus Noë, cunctorumque animantium, et omnium jumentorum, quæ erant cum eo in arca, adduxit spiritum super terram, et imminutæ sunt aquæ. ²Et clausi sunt fontes abyssi, et cataractæ cæli: et prohibitæ sunt pluviæ de cælo. ³Reversæque sunt aquæ de terra euntes et redeuntes: et cœperunt minui post centum quinquaginta dies. ⁴Requievitque arca mense septimo, vigesimo septimo die mensis, super montes Armeniæ. ⁵At vero aquæ ibant et decrescebant usque ad decimum mensem: decimo enim mense, primo die mensis, apparuerunt cacumina montium. ⁶Cumque transissent quadraginta dies, aperiens Noë fenestram arcæ, quam fecerat, dimisit corvum, ⁷qui egrediebatur, et non revertebatur, donec siccarentur aquæ super terram. ⁸Emisit quoque columbam post eum, ut videret si jam cessassent aquæ super faciem terræ. ⁹Quæ cum non invenisset ubi requiesceret pes ejus, reversa est ad eum in arcam: aquæ enim erant super universam terram: extenditque manum, et apprehensam intulit in arcam. ¹⁰Expectatis autem ultra septem diebus aliis, rursum dimisit columbam ex arca. ¹¹At illa venit ad eum ad vesperam, portans ramum olivæ virentibus foliis in ore suo: intellexit ergo Noë quod cessassent aquæ super terram. ¹²Expectavitque nihilominus septem alios dies: et emisit columbam, quæ non est reversa ultra ad eum. ¹³Igitur sexcentesimo primo anno, primo mense, prima die mensis, imminutæ sunt aquæ super terram: et aperiens Noë tectum arcæ, aspexit, viditque quod exsiccata esset superficies terræ. ¹⁴Mense secundo, septimo et vigesimo die mensis arefacta est terra.

¹⁵Locutus est autem Deus ad Noë, dicens: ¹⁶Egredere de arca, tu et uxor tua, filii tui et uxores filiorum tuorum tecum. ¹⁷Cuncta animantia, quæ sunt apud te, ex omni carne, tam in volatilibus quam in bestiis et universis reptilibus, quæ reptant super terram, educ tecum, et ingredimini super terram: crescite et multiplicamini super eam. ¹⁸Egressus est ergo Noë, et filii ejus: uxor illius, et uxores filiorum ejus cum eo. ¹⁹Sed et omnia animantia, jumenta, et reptilia quæ reptant super terram, secundum genus…