Ezekiel 39:1–10

¹Tu autem, fili hominis, vaticinare adversum Gog, et dices:

Hæc dicit Dominus Deus:

Ecce ego super te, Gog,

principem capitis Mosoch et Thubal.

²Et circumagam te, et educam te,

et ascendere te faciam de lateribus aquilonis,

et adducam te super montes Israël.

³Et percutiam arcum tuum in manu sinistra tua,

et sagittas tuas de manu dextera tua dejiciam.

⁴Super montes Israël cades tu, et omnia agmina tua,

et populi tui qui sunt tecum:

feris, avibus, omnique volatili et bestiis terræ

dedi te ad devorandum.

⁵Super faciem agri cades,

quia ego locutus sum,

ait Dominus Deus.

⁶Et immittam ignem in Magog,

et in his qui habitant in insulis confidenter:

et scient quia ego Dominus.

⁷Et nomen sanctum meum notum faciam in medio populi mei Israël,

et non polluam nomen sanctum meum amplius:

et scient gentes quia ego Dominus, Sanctus Israël.

⁸Ecce venit, et factum est,

ait Dominus Deus:

hæc est dies de qua locutus sum.

⁹Et egredientur habitatores de civitatibus Israël,

et succendent et comburent arma,

clypeum et hastas, arcum et sagittas, et baculos manuum et contos:

et succendent ea igni septem annis.

¹⁰Et non portabunt ligna de regionibus,

neque succident de saltibus:

quoniam arma succendent igni,

et deprædabuntur eos quibus prædæ fuerant,

et diripient vastatores suos,

ait Dominus Deus.