Ezekiel 34:23–31

²³Et suscitabo super eas pastorem unum qui pascat eas,

servum meum David:

ipse pascet eas,

et ipse erit eis in pastorem.

²⁴Ego autem Dominus ero eis in Deum,

et servus meus David princeps in medio eorum:

ego Dominus locutus sum.

²⁵Et faciam cum eis pactum pacis,

et cessare faciam bestias pessimas de terra:

et qui habitant in deserto,

securi dormient in saltibus.

²⁶Et ponam eos in circuitu collis mei benedictionem,

et deducam imbrem in tempore suo:

pluviæ benedictionis erunt.

²⁷Et dabit lignum agri fructum suum,

et terra dabit germen suum,

et erunt in terra sua absque timore:

et scient quia ego Dominus,

cum contrivero catenas jugi eorum,

et eruero eos de manu imperantium sibi.

²⁸Et non erunt ultra in rapinam in gentibus,

neque bestiæ terræ devorabunt eos:

sed habitabunt confidenter absque ullo terrore.

²⁹Et suscitabo eis germen nominatum,

et non erunt ultra imminuti fame in terra,

neque portabunt ultra opprobrium gentium.

³⁰Et scient quia ego Dominus Deus eorum cum eis,

et ipsi populus meus domus Israël,

ait Dominus Deus.

³¹Vos autem, greges mei, greges pascuæ meæ,

homines estis:

et ego Dominus Deus vester,

dicit Dominus Deus.