Ezekiel 34:1–6

¹Et factum est verbum Domini ad me, dicens: ²Fili hominis, propheta de pastoribus Israël: propheta, et dices pastoribus:

Hæc dicit Dominus Deus:

Væ pastoribus Israël, qui pascebant semetipsos!

nonne greges a pastoribus pascuntur?

³Lac comedebatis,

et lanis operiebamini,

et quod crassum erat occidebatis:

gregem autem meum non pascebatis.

⁴Quod infirmum fuit non consolidastis,

et quod ægrotum non sanastis:

quod confractum est non alligastis,

et quod abjectum est non reduxistis,

et quod perierat non quæsistis:

sed cum austeritate imperabatis eis, et cum potentia.

⁵Et dispersæ sunt oves meæ, eo quod non esset pastor:

et factæ sunt in devorationem omnium bestiarum agri,

et dispersæ sunt.

⁶Erraverunt greges mei in cunctis montibus,

et in universo colle excelso:

et super omnem faciem terræ dispersi sunt greges mei,

et non erat qui requireret:

non erat, inquam, qui requireret.