Ezekiel 25:1–10

¹Et factus est sermo Domini ad me, dicens: ²Fili hominis, pone faciem tuam contra filios Ammon, et prophetabis de eis. ³Et dices filiis Ammon:

Audite verbum Domini Dei.

Hæc dicit Dominus Deus:

Pro eo quod dixisti: Euge, euge,

super sanctuarium meum, quia pollutum est;

et super terram Israël, quoniam desolata est;

et super domum Juda, quoniam ducti sunt in captivitatem:

⁴idcirco ego tradam te filiis orientalibus in hæreditatem:

et collocabunt caulas suas in te,

et ponent in te tentoria sua:

ipsi comedent fruges tuas,

et ipsi bibent lac tuum.

⁵Daboque Rabbath in habitaculum camelorum,

et filios Ammon in cubile pecorum:

et scietis quia ego Dominus.

⁶Quia hæc dicit Dominus Deus:

Pro eo quod plausisti manu et percussisti pede,

et gavisa es ex toto affectu super terram Israël,

⁷idcirco ecce ego extendam manum meam super te,

et tradam te in direptionem gentium,

et interficiam te de populis,

et perdam de terris, et conteram:

et scies quia ego Dominus.

⁸Hæc dicit Dominus Deus:

Pro eo quod dixerunt Moab et Seir:

Ecce sicut omnes gentes, domus Juda:

⁹idcirco ecce ego aperiam humerum Moab de civitatibus,

de civitatibus, inquam, ejus, et de finibus ejus,

inclytas terræ Bethiesimoth, et Beelmeon, et Cariathaim,

¹⁰filiis orientis cum filiis Ammon,

et dabo eam in hæreditatem,

ut non sit ultra memoria filiorum Ammon in gentibus.