Exodus 12:1–13

¹Dixit quoque Dominus ad Moysen et Aaron in terra Ægypti: ²Mensis iste, vobis principium mensium: primus erit in mensibus anni. ³Loquimini ad universum cœtum filiorum Israël, et dicite eis: Decima die mensis hujus tollat unusquisque agnum per familias et domos suas. ⁴Sin autem minor est numerus ut sufficere possit ad vescendum agnum, assumet vicinum suum qui junctus est domui suæ, juxta numerum animarum quæ sufficere possunt ad esum agni. ⁵Erit autem agnus absque macula, masculus, anniculus: juxta quem ritum tolletis et hædum. ⁶Et servabitis eum usque ad quartamdecimam diem mensis hujus: immolabitque eum universa multitudo filiorum Israël ad vesperam. ⁷Et sument de sanguine ejus, ac ponent super utrumque postem, et in superliminaribus domorum, in quibus comedent illum. ⁸Et edent carnes nocte illa assas igni, et azymos panes cum lactucis agrestibus. ⁹Non comedetis ex eo crudum quid, nec coctum aqua, sed tantum assum igni: caput cum pedibus ejus et intestinis vorabitis. ¹⁰Nec remanebit quidquam ex eo usque mane; si quid residuum fuerit, igne comburetis. ¹¹Sic autem comedetis illum: renes vestros accingetis, et calceamenta habebitis in pedibus, tenentes baculos in manibus, et comedetis festinanter: est enim Phase (id est, transitus) Domini.

¹²Et transibo per terram Ægypti nocte illa, percutiamque omne primogenitum in terra Ægypti ab homine usque ad pecus: et in cunctis diis Ægypti faciam judicia. Ego Dominus. ¹³Erit autem sanguis vobis in signum in ædibus in quibus eritis: et videbo sanguinem, et transibo vos: nec erit in vobis plaga disperdens quando percussero terram Ægypti.