Ephesians 4:17–32

¹⁷Hoc igitur dico, et testificor in Domino, ut jam non ambuletis, sicut et gentes ambulant in vanitate sensus sui, ¹⁸tenebris obscuratum habentes intellectum, alienati a vita Dei per ignorantiam, quæ est in illis, propter cæcitatem cordis ipsorum, ¹⁹qui desperantes, semetipsos tradiderunt impudicitiæ, in operationem immunditiæ omnis in avaritiam. ²⁰Vos autem non ita didicistis Christum, ²¹si tamen illum audistis, et in ipso edocti estis, sicut est veritas in Jesu, ²²deponere vos secundum pristinam conversationem veterem hominem, qui corrumpitur secundum desideria erroris. ²³Renovamini autem spiritu mentis vestræ, ²⁴et induite novum hominem, qui secundum Deum creatus est in justitia, et sanctitate veritatis.

²⁵Propter quod deponentes mendacium, loquimini veritatem unusquisque cum proximo suo: quoniam sumus invicem membra. ²⁶Irascimini, et nolite peccare: sol non occidat super iracundiam vestram. ²⁷Nolite locum dare diabolo: ²⁸qui furabatur, jam non furetur: magis autem laboret, operando manibus suis, quod bonum est, ut habeat unde tribuat necessitatem patienti. ²⁹Omnis sermo malus ex ore vestro non procedat: sed si quis bonus ad ædificationem fidei ut det gratiam audientibus. ³⁰Et nolite contristare Spiritum Sanctum Dei: in quo signati estis in diem redemptionis. ³¹Omnis amaritudo, et ira, et indignatio, et clamor, et blasphemia tollatur a vobis cum omni malitia. ³²Estote autem invicem benigni, misericordes, donantes invicem sicut et Deus in Christo donavit vobis.