Ecclesiastes 7:2–13

²Melius est nomen bonum quam unguenta pretiosa,

et dies mortis die nativitatis.

³Melius est ire ad domum luctus

quam ad domum convivii;

in illa enim finis cunctorum admonetur hominum,

et vivens cogitat quid futurum sit.

⁴Melior est ira risu,

quia per tristitiam vultus corrigitur animus delinquentis.

⁵Cor sapientium ubi tristitia est,

et cor stultorum ubi lætitia.

⁶Melius est a sapiente corripi,

quam stultorum adulatione decipi;

⁷quia sicut sonitus spinarum ardentium sub olla,

sic risus stulti.

Sed et hoc vanitas.

⁸Calumnia conturbat sapientem,

et perdet robur cordis illius.

⁹Melior est finis orationis quam principium.

Melior est patiens arrogante.

¹⁰Ne sis velox ad irascendum,

quia ira in sinu stulti requiescit.

¹¹Ne dicas: Quid putas causæ est

quod priora tempora meliora fuere quam nunc sunt?

stulta enim est hujuscemodi interrogatio.

¹²Utilior est sapientia cum divitiis,

et magis prodest videntibus solem.

¹³Sicut enim protegit sapientia, sic protegit pecunia;

hoc autem plus habet eruditio et sapientia,

quod vitam tribuunt possessori suo.