3¹Nabuchodonosor rex fecit statuam auream, altitudine cubitorum sexaginta, latitudine cubitorum sex, et statuit eam in campo Dura, provinciæ Babylonis. ²Itaque Nabuchodonosor rex misit ad congregandos satrapas, magistratus, et judices, duces, et tyrannos, et præfectos, omnesque principes regionum, ut convenirent ad dedicationem statuæ quam erexerat Nabuchodonosor rex. ³Tunc congregati sunt satrapæ, magistratus, et judices, duces, et tyranni, et optimates, qui erant in potestatibus constituti, et universi principes regionum, ut convenirent ad dedicationem statuæ, quam erexerat Nabuchodonosor rex. Stabant autem in conspectu statuæ, quam posuerat Nabuchodonosor rex: ⁴et præco clamabat valenter: Vobis dicitur populis, tribubus, et linguis: ⁵in hora qua audieritis sonitum tubæ, et fistulæ, et citharæ, sambucæ, et psalterii, et symphoniæ, et universi generis musicorum, cadentes adorate statuam auream, quam constituit Nabuchodonosor rex. ⁶Si quis autem non prostratus adoraverit, eadem hora mittetur in fornacem ignis ardentis. ⁷Post hæc igitur, statim ut audierunt omnes populi sonitum tubæ, fistulæ, et citharæ, sambucæ, et psalterii, et symphoniæ, et omnis generis musicorum, cadentes omnes populi, tribus, et linguæ adoraverunt statuam auream, quam constituerat Nabuchodonosor rex.

⁸Statimque in ipso tempore accedentes viri Chaldæi accusaverunt Judæos: ⁹dixeruntque Nabuchodonosor regi: Rex, in æternum vive! ¹⁰tu, rex, posuisti decretum, ut omnis homo, qui audierit sonitum tubæ, fistulæ, et citharæ, sambucæ, et psalterii, et symphoniæ, et universi generis musicorum, prosternat se, et adoret statuam auream: ¹¹si quis autem non procidens adoraverit, mittatur in fornacem ignis ardentis. ¹²Sunt ergo viri Judæi, quos constituisti super opera regionis Babylonis, Sidrach, Misach, et Abdenago: viri isti contempserunt, rex, decretum tuum: deos tuos non colunt, et statuam auream, quam erexisti, non adorant. ¹³Tunc Nabuchodonosor, in furore et in ira, præcepit ut adducerentur Sidrach, Misach, et Abdenago: qui confestim adducti sunt in conspectu regis. ¹⁴Pronuntiansque Nabuchodonosor rex, ait eis: Verene Sidrach, Misach, et Abdenago, deos meos non colitis, et statuam auream, quam constitui, non adoratis? ¹⁵nunc ergo si estis parati, quacumque hora audieritis sonitum tubæ, fistulæ, citharæ, sambucæ, et psalterii, et symphoniæ, omnisque generis musicorum, prosternite vos, et adorate statuam, quam feci: quod si non adoraveritis, eadem hora mittemini in fornacem ignis ardentis: et quis est Deus, qui eripiet vos de manu mea? ¹⁶Respondentes Sidrach, Misach, et Abdenago, dixerunt regi Nabuchodonosor: Non oportet nos de hac re respondere tibi. ¹⁷Ecce enim Deus noster, quem colimus, potest eripere nos de camino ignis ardentis, et de manibus tuis, o rex, liberare. ¹⁸Quod si noluerit, notum sit tibi, rex, quia deos tuos non colimus, et statuam auream, quam erexisti, non adoramus. ¹⁹Tunc Nabuchodonosor repletus est furore, et aspectus faciei illius immutatus est super Sidrach, Misach, et Abdenago: et præcepit ut succenderetur fornax septuplum quam succendi consueverat. ²⁰Et viris fortissimis de exercitu suo jussit ut ligatis pedibus Sidrach, Misach, et Abdenago, mitterent eos in fornacem ignis ardentis. ²¹Et confestim viri illi vincti, cum braccis suis, et tiaris, et calceamentis, et vestibus, missi sunt in medium fornacis ignis ardentis: ²²nam jussio regis urgebat. Fornax autem succensa erat nimis: porro viros illos, qui miserant Sidrach, Misach, et Abdenago, interfecit flamma ignis. ²³Viri autem hi tres, id est, Sidrach, Misach, et Abdenago, ceciderunt in medio camino ignis ardentis, colligati.

²⁴Et ambulabant in medio flammæ, laudantes Deum, et benedicentes Domino. ²⁵Stans autem Azarias oravit sic, aperiensque os suum in medio ignis, ait:

²⁶Benedictus es, Domine Deus patrum nostrorum,

et laudabile, et gloriosum nomen tuum in sæcula:

²⁷quia justus es in omnibus, quæ fecisti nobis,

et universa opera tua vera, et viæ tuæ rectæ,

et omnia judicia tua vera. ²⁸Judicia enim vera fecisti

juxta omnia, quæ induxisti super nos,

et super civitatem sanctam patrum nostrorum Jerusalem:

quia in veritate et in judicio induxisti omnia hæc

propter peccata nostra.

²⁹Peccavimus enim, et inique egimus recedentes a te,

et deliquimus in omnibus:

³⁰et præcepta tua non audivimus,

nec observavimus,

nec fecimus sicut præceperas nobis

ut bene nobis esset. ³¹Omnia ergo, quæ induxisti super nos,

et universa quæ fecisti nobis,

in vero judicio fecisti;

³²et tradidisti nos in manibus inimicorum nostrorum iniquorum,

et pessimorum, prævaricatorumque,

et regi injusto, et pessimo ultra omnem terram.

³³Et nunc non possumus aperire os:

confusio, et opprobrium facti sumus servis tuis,

et his qui colunt te.

³⁴Ne, quæsumus, tradas nos in perpetuum propter nomen tuum,

et ne dissipes testamentum tuum:

³⁵neque auferas misericordiam tuam a nobis,

propter Abraham, dilectum tuum,

et Isaac, servum tuum,

et Israël, sanctum tuum,

³⁶quibus locutus es pollicens quod multiplicares semen eorum

sicut stellas cæli,

et sicut arenam quæ est in littore maris;

³⁷quia, Domine, imminuti sumus plus quam omnes gentes,

sumusque humiles in universa terra hodie

propter peccata nostra.

³⁸Et non est in tempore hoc princeps, et dux, et propheta,

neque holocaustum, neque sacrificium,

neque oblatio, neque incensum,

neque locus primitiarum coram te,

³⁹ut possimus invenire misericordiam tuam,

sed in animo contrito, et spiritu humilitatis suscipiamur.

⁴⁰Sicut in holocausto arietum, et taurorum,

et sicut in millibus agnorum pinguium,

sic fiat sacrificium nostrum in conspectu tuo hodie, ut placeat tibi,

quoniam non est confusio confidentibus in te.

⁴¹Et nunc sequimur te in toto corde;

et timemus te, et quærimus faciem tuam.

⁴²Nec confundas nos,

sed fac nobiscum juxta mansuetudinem tuam,

et secundum multitudinem misericordiæ tuæ.

⁴³Et erue nos in mirabilibus tuis,

et da gloriam nomini tuo, Domine;

⁴⁴et confundantur omnes qui ostendunt servis tuis mala:

confundantur in omni potentia tua,

et robur eorum conteratur:

⁴⁵et sciant quia tu es Dominus Deus solus,

et gloriosus super orbem terrarum.

⁴⁶Et non cessabant qui miserant eos ministri regis succendere fornacem, naphtha, et stuppa, et pice, et malleolis, ⁴⁷et effundebatur flamma super fornacem cubitis quadraginta novem: ⁴⁸et erupit, et incendit quos reperit juxta fornacem de Chaldæis. ⁴⁹Angelus autem Domini descendit cum Azaria, et sociis ejus in fornacem: et excussit flammam ignis de fornace, ⁵⁰et fecit medium fornacis quasi ventum roris flantem, et non tetigit eos omnino ignis, neque contristavit, nec quidquam molestiæ intulit. ⁵¹Tunc hi tres quasi ex uno ore laudabant, et glorificabant, et benedicebant Deum in fornace, dicentes:

⁵²Benedictus es, Domine Deus patrum nostrorum:

et laudabilis, et gloriosus, et superexaltatus in sæcula.

Et benedictum nomen gloriæ tuæ sanctum:

et laudabile, et superexaltatum in omnibus sæculis.

⁵³Benedictus es in templo sancto gloriæ tuæ:

et superlaudabilis, et supergloriosus in sæcula.

⁵⁴Benedictus es in throno regni tui:

et superlaudabilis, et superexaltatus in sæcula.

⁵⁵Benedictus es, qui intueris abyssos, et sedes super cherubim:

et laudabilis, et superexaltatus in sæcula.

⁵⁶Benedictus es in firmamento cæli:

et laudabilis et gloriosus in sæcula.

⁵⁷Benedicite, omnia opera Domini, Domino: