Acts 4:1–20

¹Loquentibus autem illis ad populum, supervenerunt sacerdotes, et magistratus templi, et sadducæi, ²dolentes quod docerent populum, et annuntiarent in Jesu resurrectionem ex mortuis: ³et injecerunt in eos manus, et posuerunt eos in custodiam in crastinum: erat enim jam vespera. ⁴Multi autem eorum qui audierant verbum, crediderunt: et factus est numerus virorum quinque millia. ⁵Factum est autem in crastinum, ut congregarentur principes eorum, et seniores, et scribæ, in Jerusalem: ⁶et Annas princeps sacerdotum, et Caiphas, et Joannes, et Alexander, et quotquot erant de genere sacerdotali. ⁷Et statuentes eos in medio, interrogabant: In qua virtute, aut in quo nomine fecistis hoc vos?

⁸Tunc repletus Spiritu Sancto Petrus, dixit ad eos: Principes populi, et seniores, audite: ⁹si nos hodie dijudicamur in benefacto hominis infirmi, in quo iste salvus factus est, ¹⁰notum sit omnibus vobis, et omni plebi Israël, quia in nomine Domini nostri Jesu Christi Nazareni, quem vos crucifixistis, quem Deus suscitavit a mortuis, in hoc iste astat coram vobis sanus. ¹¹Hic est lapis qui reprobatus est a vobis ædificantibus, qui factus est in caput anguli: ¹²et non est in alio aliquo salus. Nec enim aliud nomen est sub cælo datum hominibus, in quo oporteat nos salvos fieri.

¹³Videntes autem Petri constantiam, et Joannis, comperto quod homines essent sine litteris, et idiotæ, admirabantur, et cognoscebant eos quoniam cum Jesu fuerant: ¹⁴hominem quoque videntes stantem cum eis, qui curatus fuerat, nihil poterant contradicere. ¹⁵Jusserunt autem eos foras extra concilium secedere: et conferebant ad invicem, ¹⁶dicentes: Quid faciemus hominibus istis? quoniam quidem notum signum factum est per eos omnibus habitantibus Jerusalem: manifestum est, et non possumus negare. ¹⁷Sed ne amplius divulgetur in populum, comminemur eis ne ultra loquantur in nomine hoc ulli hominum. ¹⁸Et vocantes eos, denuntiaverunt ne omnino loquerentur neque docerent in nomine Jesu. ¹⁹Petrus vero et Joannes respondentes, dixerunt ad eos: Si justum est in conspectu Dei vos potius audire quam Deum, judicate. ²⁰Non enim possumus quæ vidimus et audivimus non loqui.