Acts 3

3¹Petrus autem et Joannes ascendebant in templum ad horam orationis nonam. ²Et quidam vir, qui erat claudus ex utero matris suæ, bajulabatur: quem ponebant quotidie ad portam templi, quæ dicitur Speciosa, ut peteret eleemosynam ab introëuntibus in templum. ³Is cum vidisset Petrum et Joannem incipientes introire in templum, rogabat ut eleemosynam acciperet. ⁴Intuens autem in eum Petrus cum Joanne, dixit: Respice in nos. ⁵At ille intendebat in eos, sperans se aliquid accepturum ab eis. ⁶Petrus autem dixit: Argentum et aurum non est mihi: quod autem habeo, hoc tibi do: in nomine Jesu Christi Nazareni surge, et ambula. ⁷Et apprehensa manu ejus dextera, allevavit eum, et protinus consolidatæ sunt bases ejus et plantæ. ⁸Et exiliens stetit, et ambulabat: et intravit cum illis in templum ambulans, et exiliens, et laudans Deum. ⁹Et vidit omnis populus eum ambulantem et laudantem Deum. ¹⁰Cognoscebant autem illum, quod ipse erat qui ad eleemosynam sedebat ad Speciosam portam templi: et impleti sunt stupore et extasi in eo quod contigerat illi. ¹¹Cum teneret autem Petrum et Joannem, cucurrit omnis populus ad eos ad porticum quæ appellatur Salomonis, stupentes.

¹²Videns autem Petrus, respondit ad populum: Viri Israëlitæ, quid miramini in hoc, aut nos quid intuemini, quasi nostra virtute aut potestate fecerimus hunc ambulare? ¹³Deus Abraham, et Deus Isaac, et Deus Jacob, Deus patrum nostrorum glorificavit filium suum Jesum, quem vos quidem tradidistis, et negastis ante faciem Pilati, judicante illo dimitti. ¹⁴Vos autem sanctum et justum negastis, et petistis virum homicidam donari vobis: ¹⁵auctorem vero vitæ interfecistis, quem Deus suscitavit a mortuis, cujus nos testes sumus. ¹⁶Et in fide nominis ejus, hunc quem vos vidistis et nostis, confirmavit nomen ejus: et fides, quæ per eum est, dedit integram sanitatem istam in conspectu omnium vestrum. ¹⁷Et nunc, fratres, scio quia per ignorantiam fecistis, sicut et principes vestri. ¹⁸Deus autem, quæ prænuntiavit per os omnium prophetarum, pati Christum suum, sic implevit. ¹⁹Pœnitemini igitur et convertimini, ut deleantur peccata vestra: ²⁰ut cum venerint tempora refrigerii a conspectu Domini, et miserit eum qui prædicatus est vobis, Jesum Christum, ²¹quem oportet quidem cælum suscipere usque in tempora restitutionis omnium quæ locutus est Deus per os sanctorum suorum a sæculo prophetarum. ²²Moyses quidem dixit: Quoniam prophetam suscitabit vobis Dominus Deus vester de fratribus vestris, tamquam me: ipsum audietis juxta omnia quæcumque locutus fuerit vobis. ²³Erit autem: omnis anima quæ non audierit prophetam illum, exterminabitur de plebe. ²⁴Et omnes prophetæ, a Samuel et deinceps, qui locuti sunt, annuntiaverunt dies istos. ²⁵Vos estis filii prophetarum, et testamenti quod disposuit Deus ad patres nostros, dicens ad Abraham: Et in semine tuo benedicentur omnes familiæ terræ. ²⁶Vobis primum Deus suscitans filium suum, misit eum benedicentem vobis: ut convertat se unusquisque a nequitia sua.