Acts 26:16–32

¹⁶Sed exsurge, et sta super pedes tuos: ad hoc enim apparui tibi, ut constituam te ministrum, et testem eorum quæ vidisti, et eorum quibus apparebo tibi, ¹⁷eripiens te de populo et gentibus, in quas nunc ego mitto te, ¹⁸aperire oculos eorum, ut convertantur a tenebris ad lucem, et de potestate Satanæ ad Deum, ut accipiant remissionem peccatorum, et sortem inter sanctos, per fidem quæ est in me. ¹⁹Unde, rex Agrippa, non fui incredulus cælesti visioni: ²⁰sed his qui sunt Damasci primum, et Jerosolymis, et in omnem regionem Judææ, et gentibus, annuntiabam, ut pœnitentiam agerent, et converterentur ad Deum, digna pœnitentiæ opera facientes. ²¹Hac ex causa me Judæi, cum essem in templo, comprehensum tentabant interficere. ²²Auxilio autem adjutus Dei usque in hodiernum diem, sto, testificans minori atque majori, nihil extra dicens quam ea quæ prophetæ locuti sunt futura esse, et Moyses, ²³si passibilis Christus, si primus ex resurrectione mortuorum, lumen annuntiaturus est populo et gentibus. ²⁴Hæc loquente eo, et rationem reddente, Festus magna voce dixit: Insanis, Paule: multæ te litteræ ad insaniam convertunt. ²⁵Et Paulus: Non insanio, inquit, optime Feste, sed veritatis et sobrietatis verba loquor. ²⁶Scit enim de his rex, ad quem et constanter loquor: latere enim eum nihil horum arbitror. Neque enim in angulo quidquam horum gestum est. ²⁷Credis, rex Agrippa, prophetis? Scio quia credis. ²⁸Agrippa autem ad Paulum: In modico suades me christianum fieri. ²⁹Et Paulus: Opto apud Deum, et in modico et in magno, non tantum te, sed etiam omnes qui audiunt hodie fieri tales, qualis et ego sum, exceptis vinculis his. ³⁰Et exsurrexit rex, et præses, et Bernice, et qui assidebant eis. ³¹Et cum secessissent, loquebantur ad invicem, dicentes: Quia nihil morte aut vinculis dignum quid fecit homo iste. ³²Agrippa autem Festo dixit: Dimitti poterat homo hic, si non appellasset Cæsarem.