Zephaniah 3:1–8

1 Væ provocatrix, et redempta civitas, columba!

2 non audivit vocem,

et non suscepit disciplinam;

in Domino non est confisa,

ad Deum suum non appropinquavit.

3 Principes ejus in medio ejus quasi leones rugientes;

judices ejus lupi vespere, non relinquebant in mane.

4 Prophetæ ejus vesani, viri infideles;

sacerdotes ejus polluerunt sanctum,

injuste egerunt contra legem.

5 Dominus justus in medio ejus non faciet iniquitatem;

mane, mane judicium suum dabit in lucem, et non abscondetur;

nescivit autem iniquus confusionem.

6 Disperdidi gentes,

et dissipati sunt anguli earum;

desertas feci vias eorum,

dum non est qui transeat;

desolatæ sunt civitates eorum,

non remanente viro, neque ullo habitatore.

7 Dixi: Attamen timebis me,

suscipies disciplinam;

et non peribit habitaculum ejus,

propter omnia in quibus visitavi eam:

verumtamen diluculo surgentes corruperunt omnes cogitationes suas.

8 Quapropter exspecta me, dicit Dominus,

in die resurrectionis meæ in futurum:

quia judicium meum ut congregem gentes,

et colligam regna,

et effundam super eos indignationem meam,

omnem iram furoris mei:

in igne enim zeli mei devorabitur omnis terra.