Numbers 24:1–9

1 Cumque vidisset Balaam quod placeret Domino ut benediceret Israëli, nequaquam abiit ut ante perrexerat, ut augurium quæreret: sed dirigens contra desertum vultum suum, 2 et elevans oculos, vidit Israël in tentoriis commorantem per tribus suas: et irruente in se spiritu Dei, 3 assumpta parabola, ait:

Dixit Balaam filius Beor:

dixit homo, cujus obturatus est oculus:

4 dixit auditor sermonum Dei,

qui visionem Omnipotentis intuitus est,

qui cadit, et sic aperiuntur oculi ejus:

5 Quam pulchra tabernacula tua, Jacob,

et tentoria tua, Israël!

6 ut valles nemorosæ,

ut horti juxta fluvios irrigui,

ut tabernacula quæ fixit Dominus,

quasi cedri prope aquas.

7 Fluet aqua de situla ejus,

et semen illius erit in aquas multas.

Tolletur propter Agag, rex ejus,

et auferetur regnum illius.

8 Deus eduxit illum de Ægypto,

cujus fortitudo similis est rhinocerotis.

Devorabunt gentes hostes illius,

ossaque eorum confringent, et perforabunt sagittis.

9 Accubans dormivit ut leo,

et quasi leæna, quam suscitare nullus audebit.

Qui benedixerit tibi, erit et ipse benedictus:

qui maledixerit, in maledictione reputabitur.