Job 21:2–9

2 Audite, quæso, sermones meos,

et agite pœnitentiam.

3 Sustinete me, et ego loquar:

et post mea, si videbitur, verba, ridete.

4 Numquid contra hominem disputatio mea est,

ut merito non debeam contristari?

5 Attendite me et obstupescite,

et superponite digitum ori vestro.

6 Et ego, quando recordatus fuero, pertimesco,

et concutit carnem meam tremor.

7 Quare ergo impii vivunt,

sublevati sunt, confortatique divitiis?

8 Semen eorum permanet coram eis:

propinquorum turba et nepotum in conspectu eorum.

9 Domus eorum securæ sunt et pacatæ,

et non est virga Dei super illos.