Jeremiah 14:1–10

1 Quod factum est verbum Domini ad Jeremiam, de sermonibus siccitatis.

2 Luxit Judæa, et portæ ejus corruerunt,

et obscuratæ sunt in terra,

et clamor Jerusalem ascendit.

3 Majores miserunt minores suos ad aquam:

venerunt ad hauriendum.

Non invenerunt aquam:

reportaverunt vasa sua vacua.

Confusi sunt, et afflicti,

et operuerunt capita sua.

4 Propter terræ vastitatem,

quia non venit pluvia in terram,

confusi sunt agricolæ:

operuerunt capita sua.

5 Nam et cerva in agro peperit, et reliquit,

quia non erat herba.

6 Et onagri steterunt in rupibus;

traxerunt ventum quasi dracones:

defecerunt oculi eorum,

quia non erat herba.

7 Si iniquitates nostræ responderint nobis, Domine,

fac propter nomen tuum:

quoniam multæ sunt aversiones nostræ:

tibi peccavimus.

8 Exspectatio Israël,

salvator ejus in tempore tribulationis,

quare quasi colonus futurus es in terra,

et quasi viator declinans ad manendum?

9 quare futurus es velut vir vagus,

ut fortis qui non potest salvare?

Tu autem in nobis es, Domine,

et nomen tuum invocatum est super nos:

ne derelinquas nos.

10 Hæc dicit Dominus populo huic,

qui dilexit movere pedes suos,

et non quievit,

et Domino non placuit:

Nunc recordabitur iniquitatum eorum,

et visitabit peccata eorum.