Isaiah 61:1–7

1 Spiritus Domini super me,

eo quod unxerit Dominus me;

ad annuntiandum mansuetis misit me,

ut mederer contritis corde,

et prædicarem captivis indulgentiam,

et clausis apertionem;

2 ut prædicarem annum placabilem Domino,

et diem ultionis Deo nostro;

ut consolarer omnes lugentes,

3 ut ponerem lugentibus Sion,

et darem eis coronam pro cinere,

oleum gaudii pro luctu,

pallium laudis pro spiritu mœroris;

et vocabuntur in ea fortes justitiæ,

plantatio Domini ad glorificandum.

4 Et ædificabunt deserta a sæculo,

et ruinas antiquas erigent,

et instaurabunt civitates desertas,

dissipatas in generationem et generationem.

5 Et stabunt alieni, et pascent pecora vestra,

et filii peregrinorum agricolæ et vinitores vestri erunt.

6 Vos autem sacerdotes Domini vocabimini:

Ministri Dei nostri, dicetur vobis,

fortitudinem gentium comedetis,

et in gloria earum superbietis.

7 Pro confusione vestra duplici et rubore,

laudabunt partem suam;

propter hoc in terra sua duplicia possidebunt,

lætitia sempiterna erit eis.