Isaiah 60:15–22

15 Pro eo quod fuisti derelicta

et odio habita,

et non erat qui per te transiret:

ponam te in superbiam sæculorum,

gaudium in generationem et generationem:

16 et suges lac gentium,

et mamilla regum lactaberis;

et scies quia ego Dominus salvans te,

et redemptor tuus, Fortis Jacob.

17 Pro ære afferam aurum,

et pro ferro afferam argentum,

et pro lignis æs,

et pro lapidibus ferrum:

et ponam visitationem tuam pacem,

et præpositos tuos justitiam.

18 Non audietur ultra iniquitas in terra tua;

vastitas et contritio in terminis tuis:

et occupabit salus muros tuos,

et portas tuas laudatio.

19 Non erit tibi amplius sol ad lucendum per diem,

nec splendor lunæ illuminabit te:

sed erit tibi Dominus in lucem sempiternam,

et Deus tuus in gloriam tuam.

20 Non occidet ultra sol tuus,

et luna tua non minuetur,

quia erit tibi Dominus in lucem sempiternam,

et complebuntur dies luctus tui.

21 Populus autem tuus omnes justi;

in perpetuum hæreditabunt terram:

germen plantationis meæ,

opus manus meæ ad glorificandum.

22 Minimus erit in mille,

et parvulus in gentem fortissimam.

Ego Dominus in tempore ejus

subito faciam istud.