Isaiah 54:6–13

6 Quia ut mulierem derelictam et mœrentem spiritu

vocavit te Dominus,

et uxorem ab adolescentia abjectam,

dixit Deus tuus.

7 Ad punctum in modico dereliqui te,

et in miserationibus magnis congregabo te.

8 In momento indignationis abscondi

faciem meam parumper a te;

et in misericordia sempiterna misertus sum tui,

dixit redemptor tuus, Dominus.

9 Sicut in diebus Noë istud mihi est,

cui juravi ne inducerem aquas Noë ultra super terram;

sic juravi ut non irascar tibi,

et non increpem te.

10 Montes enim commovebuntur,

et colles contremiscent;

misericordia autem mea non recedet a te,

et fœdus pacis meæ non movebitur,

dixit miserator tuus Dominus.

11 Paupercula, tempestate convulsa absque ulla consolatione,

ecce ego sternam per ordinem lapides tuos,

et fundabo te in sapphiris:

12 et ponam jaspidem propugnacula tua,

et portas tuas in lapides sculptos,

et omnes terminos tuos in lapides desiderabiles;

13 universos filios tuos doctos a Domino,

et multitudinem pacis filiis tuis.