Isaiah 28

28 1 Væ coronæ superbiæ, ebriis Ephraim,

et flori decidenti, gloriæ exsultationis ejus,

qui erant in vertice vallis pinguissimæ,

errantes a vino.

2 Ecce validus et fortis Dominus

sicut impetus grandinis; turbo confringens,

sicut impetus aquarum multarum inundantium

et emissarum super terram spatiosam.

3 Pedibus conculcabitur

corona superbiæ ebriorum Ephraim.

4 Et erit flos decidens gloriæ exsultationis ejus,

qui est super verticem vallis pinguium,

quasi temporaneum ante maturitatem autumni,

quod, cum aspexerit videns,

statim ut manu tenuerit, devorabit illud.

5 In die illa erit Dominus exercituum corona gloriæ,

et sertum exsultationis residuo populi sui;

6 et spiritus judicii sedenti super judicium,

et fortitudo revertentibus de bello ad portam.

7 Verum hi quoque præ vino nescierunt, et præ ebrietate erraverunt;

sacerdos et propheta nescierunt præ ebrietate;

absorpti sunt a vino, erraverunt in ebrietate,

nescierunt videntem, ignoraverunt judicium.

8 Omnes enim mensæ repletæ sunt vomitu sordiumque,

ita ut non esset ultra locus.

9 Quem docebit scientiam?

et quem intelligere faciet auditum?

Ablactatos a lacte,

avulsos ab uberibus.

10 Quia manda, remanda; manda, remanda;

exspecta, reexspecta; exspecta, reexspecta;

modicum ibi, modicum ibi.

11 In loquela enim labii,

et lingua altera

loquetur ad populum istum.

12 Cui dixit: Hæc est requies mea,

reficite lassum;

et hoc est meum refrigerium:

et noluerunt audire.

13 Et erit eis verbum Domini:

Manda, remanda; manda, remanda;

exspecta, reexspecta; exspecta, reexspecta;

modicum ibi, modicum ibi;

ut vadant, et cadant retrorsum,

et conterantur, et illaqueentur, et capiantur.

14 Propter hoc audite verbum Domini, viri illusores,

qui dominamini super populum meum, qui est in Jerusalem.

15 Dixistis enim: Percussimus fœdus cum morte,

et cum inferno fecimus pactum:

flagellum inundans cum transierit, non veniet super nos

quia posuimus mendacium spem nostram,

et mendacio protecti sumus.

16 Idcirco hæc dicit Dominus Deus:

Ecce ego mittam in fundamentis Sion lapidem,

lapidem probatum,

angularem, pretiosum, in fundamento fundatum;

qui crediderit, non festinet.

17 Et ponam in pondere judicium,

et justitiam in mensura;

et subvertet grando spem mendacii,

et protectionem aquæ inundabunt.

18 Et delebitur fœdus vestrum cum morte,

et pactum vestrum cum inferno non stabit:

flagellum inundans cum transierit, eritis ei in conculcationem.

19 Quandocumque pertransierit, tollet vos,

quoniam in mane diluculo pertransibit in die et in nocte;

et tantummodo sola vexatio intellectum dabit auditui.

20 Coangustatum est enim stratum, ita ut alter decidat;

et pallium breve utrumque operire non potest.

21 Sicut enim in monte divisionum stabit Dominus;

sicut in valle quæ est in Gabaon irascetur,

ut faciat opus suum, alienum opus ejus:

ut operetur opus suum, peregrinum est opus ejus ab eo.

22 Et nunc nolite illudere,

ne forte constringantur vincula vestra;

consummationem enim et abbreviationem audivi

a Domino Deo exercituum, super universam terram.

23 Auribus percipite, et audite vocem meam:

attendite, et audite eloquium meum.

24 Numquid tota die arabit arans ut serat?

proscindet et sarriet humum suam?

25 Nonne cum adæquaverit faciem ejus,

seret gith et cyminum sparget?

et ponet triticum per ordinem, et hordeum,

et milium, et viciam in finibus suis?

26 Et erudiet illum in judicio;

Deus suus docebit illum.

27 Non enim in serris triturabitur gith,

nec rota plaustri super cyminum circuibit;

sed in virga excutietur gith,

et cyminum in baculo.

28 Panis autem comminuetur;

verum non in perpetuum triturans triturabit illum,

neque vexabit eum rota plaustri,

neque ungulis suis comminuet eum.

29 Et hoc a Domino Deo exercituum exivit,

ut mirabile faceret consilium, et magnificaret justitiam.