4 Esdras 1:1–2:48

1¹Liber Esdræ prophetæ secundus, filii Sarei, filii Azarei, filii Helciæ, filii Sadaniæ, filii Sadoch, filii Achitob, ²filii Achiæ, filii Phinees, filii Heli, filii Ameriæ, filii Asiel, filii Marimoth, filii Arna, filii Oziæ, filii Borith, filii Abisei, filii Phinees, filii Eleazar, ³filii Aaron ex tribu Levi, qui fuit captivus in regione Medorum, in regno Artaxerxis regis Persarum.

⁴Et factum est verbum Domini ad me, dicens, ⁵Vade, et nuncia populo meo facinora ipsorum, et filiis eorum iniquitates, quas in me admiserunt, ut nuntient filiis filiorum: ⁶quia peccata parentum ipsorum in illis creverunt. Obliti enim mei sacrificaverunt diis alienis. ⁷Nonne ego eduxi eos de terra Ægypti de domo servitutis? Ipsi autem irritaverunt me, et consilia mea spreverunt. ⁸Tu autem excute comam capitis tui, et proiice omnia mala super illos: quoniam non obedierunt legi meæ. Populus autem est indisciplinatus. ⁹Usquequo eos sustinebo, quibus tanta beneficia contuli? ¹⁰Reges multos propter eos subverti. Pharaonem cum pueris suis, et omnem exercitum eius percussi. ¹¹Omnes gentes a facie eorum perdidi, et in Oriente provinciarum duarum populos Tyri et Sidonis dissipavi, et omnes adversarios eorum interfeci. ¹²Tu vero loquere ad eos, dicens: Hæc dicit Dominus: ¹³Nempe ego vos per mare transmeavi, et plateas vobis initio munitas exhibui. ducem vobis dedi Moysen, et Aaron sacerdotem: ¹⁴lucem vobis per columnam ignis præstiti, et magna mirabilia feci in vobis: vos autem mei obliti estis, dicit Dominus. ¹⁵Hæc dicit Dominus omnipotens: Coturnix vobis in signo fuit, castra vobis ad tutelam dedi, et illic murmurastis: ¹⁶et non triumphastis in nomine meo de perditione inimicorum vestrorum, sed adhuc nunc usque murmurastis. ¹⁷Ubi sunt beneficia, quæ præstiti vobis? Nonne in deserto cum esuriretis, proclamastis ad me, ¹⁸dicentes, Ut quid nos in desertum istud adduxisti interficere nos? melius nobis fuerat servire Ægyptiis, quam mori in deserto hoc. ¹⁹Ego dolui gemitus vestros, et dedi vobis manna in escam. Panem angelorum manducastis. ²⁰Nonne cum sitiretis, petram excidi, et fluxerunt aquæ in saturitate? propter æstus foliis arborum vos texi. ²¹Divisi vobis terras pingues: Chananæos, et Pherezæos, et Philisthæos a facie vestra proieci: quid faciam vobis adhuc: dicit Dominus? ²²Hæc dicit Dominus omnipotens. In deserto cum essetis in flumine Amorrhæo sitientes, et blasphemantes nomen meum, ²³non ignem vobis pro blasphemiis dedi, sed mittens lignum in aquam, dulce feci flumen.

²⁴Quid tibi faciam Iacob? Noluisti obedire Iuda. Transferam me ad alias gentes, et dabo eis nomen meum, ut custodiant legitima mea. ²⁵Quoniam me dereliquistis, et ego vos derelinquam. Petentibus vobis a me misericordiam, non miserebor. ²⁶Quando invocabitis me, ego non exaudiam vos. Maculastis enim manus vestras sanguine, et pedes vestri impigri sunt ad committenda homicidia. ²⁷Non quasi me dereliquistis, sed vosipsos, dicit Dominus. ²⁸Hæc dicit Dominus omnipotens, Nonne ego vos rogavi, ut pater filios, et ut mater filias, et ut nutrix parvulos suos, ²⁹ut essetis mihi in populum, et ego vobis in Deum, et vos mihi in filios, et ego vobis in patrem? ³⁰Ita vos collegi, ut gallina pullos suos sub alas suas. Modo autem quid faciam vobis? Proiiciam vos a facie mea. ³¹Oblationem cum mihi attuleritis, avertam faciem meam a vobis. Dies enim festos vestros, et neomenias et circumcisiones repudiavi. ³²Ego misi pueros meos prophetas ad vos, quos acceptos interfecistis, et laniastis corpora eorum, quorum sanguinem exquiram, dicit Dominus. ³³Hæc dicit Dominus omnipotens, Domus vestra deserta est: Proiiciam vos sicut ventus stipulam, ³⁴et filii procreationem non facient: quoniam mandatum meum neglexerunt, et quod malum est coram me, fecerunt.

³⁵Tradam domos vestras populo venienti, qui me non audientes credunt: quibus signa non ostendi, facient quæ præcepi. ³⁶Prophetas non viderunt, et memorabuntur iniquitatum eorum. ³⁷Testor populi venientis gratiam, cuius parvuli exultant cum lætitia, me non-videntes oculis carnalibus, sed spiritu credentes quæ dixi. ³⁸Et nunc frater aspice, quæ gloria: et vide populum venientem ab oriente, ³⁹quibus dabo ducatum Abraham, Isaac, et Iacob, et Osee, et Amos, et Michææ, et Ioel, et Abdiæ, et Ionæ, ⁴⁰et Nahum, et Habacuc, Sophoniæ, Aggæi, Zachariæ, et Malachiæ, qui et angelus Domini vocatus est.

2¹Hæc dicit Dominus: Ego eduxi populum istum de servitute, quibus mandata dedi per pueros meos prophetas, quos audire noluerunt, sed irrita fecerunt mea consilia. ²Mater quæ eos generavit, dicit illis, Ite filii, quia ego vidua sum et derelicta. ³Educavi vos cum lætitia, et amisi vos cum luctu et tristitia, quoniam peccastis coram Domino Deo vestro, et quod malum est coram eo, fecistis. ⁴Modo autem quid faciam vobis? Ego vidua sum et derelicta: ite filii, et petite a Domino misericordiam. ⁵Ego autem te pater testem invoco super matrem filiorum, qui noluerunt testamentum meum servare, ⁶ut des eis confusionem, et matrem eorum in direptionem, ne generatio eorum fiat. ⁷Dispergantur in gentes nomina eorum, deleantur a terra: quoniam spreverunt sacramentum meum. ⁸Væ tibi Assur, qui abscondis iniquos penes te. Gens mala, memorare quid fecerim Sodomæ et Gomorrhæ, ⁹quorum terra iacet in piceis glebis et aggeribus cinerum. sic dabo eos, qui me non audierunt, dicit Dominus omnipotens.

¹⁰Hæc dicit Dominus ad Esdram, Nuncia populo meo, quoniam dabo eis regnum Ierusalem, quod daturus eram Israel. ¹¹Et sumam mihi gloriam illorum, et dabo eis tabernacula æterna, quæ præparaveram illis. ¹²Lignum vitæ erit illis in odore unguenti, et non laborabunt, neque fatigabuntur. ¹³Ite, et accipietis. Rogate vobis dies paucos, ut immorentur. Iam paratum est vobis regnum: vigilate. ¹⁴Testare cælum et terram. Contrivi enim malum, et creavi bonum, quia vivo ego, dicit Dominus. ¹⁵Mater amplectere filios tuos, educa illos cum lætitia. Sicut columba confirma pedes eorum: quoniam te elegi, dicit Dominus. ¹⁶Et resuscitabo mortuos de locis suis, et de monumentis educam illos, quoniam cognovi nomen meum in Israel. ¹⁷Noli timere mater filiorum: quoniam te elegi, dicit Dominus. ¹⁸Mittam tibi adiutorium pueros meos Isaiam et Ieremiam, ad quorum consilium sanctificavi, et paravi tibi arbores duodecim gravatas variis fructibus, ¹⁹et totidem fontes fluentes lac et mel: et montes immensos septem, habentes rosam et lilium, in quibus gaudio implebo filios tuos.

²⁰Viduam iustifica, pupillo iudica, egenti da, orphanum tuere, nudum vesti, ²¹confractum et debilem cura, claudum irridere noli, tutare mancum, et cæcum ad visionem claritatis meæ admitte. ²²Senem et iuvenem intra muros tuos serva: ²³mortuos ubi inveneris, signans commenda sepulchro, et dabo tibi primam sessionem in resurrectione mea.

²⁴Pausa et quiesce populus meus, quia veniet requies tua. ²⁵Nutrix bona nutri filios tuos, confirma pedes eorum. ²⁶Servos, quos tibi dedi, nemo ex eis interiet: eos ego enim requiram de numero tuo. ²⁷Noli fatigari. Cum enim venerit dies pressuræ et angustiæ, alii plorabunt: et tristes erunt: tu autem hilaris et copiosa eris. ²⁸Zelabunt gentes, et nil adversus te poterunt, dicit Dominus. ²⁹Manus meæ tegent te, ne filii tui gehennam videant. ³⁰Iucundare mater cum filiis tuis, quia ego te eripiam, dicit Dominus. ³¹Filios tuos dormientes memorare, quoniam ego eos educam de lateribus terrü, et misericordiam cum illis faciam: quoniam misericors sum, dicit Dominus omnipotens. ³²Amplectere natos tuos usque dum venio, et præstem illis misericordiam: quoniam exuberant fontes mei, et gratia mea non deficiet.

³³Ego Esdras præsceptum accepi a Domino in monte Oreb, ut irem ad Israel: ad quos cum venirem, reprobaverunt me, et respuerunt mandatum Domini: ³⁴Ideoque vobis dico gentes, quæ auditis, et intelligitis, Expectate pastorem vestrum, requiem æternitatis dabit vobis: quoniam in proximo est ille, qui in fine sæculi adveniet. ³⁵Parati estote ad præmia regni, quia lux perpetua lucebit vobis per æternitatem temporis. ³⁶Fugite umbram sæculi huius: accipite iucunditatem gloriæ vestræ. Ego testor palam salvatorem meum. ³⁷Commendatum donum accipite et iucundamini, gratias agentes ei qui vos ad cælestia regna vocavit. ³⁸Surgite et state et videte numerum signatorum in convivio Domini. ³⁹Qui se de umbra sæculi transtulerunt, splendidas tunicas a Domino acceperunt. ⁴⁰Recipe Sion numerum tuum, et conclude candidatos tuos qui legem Domini compleverunt. ⁴¹Filiorum tuorum, quos optabas, plenus est numerus. Roga imperium Domini ut sanctificetur populus tuus qui vocatus est ab initio.

⁴²Ego Esdras vidi in monte Sion turbam magnam, quam numerare non potui, et omnes canticis collaudabant Dominum. ⁴³Et in medio eorum erat iuvenis statura celsus, eminentior omnibus illis, et singulis eorum capitibus imponebat coronas, et magis exaltabatur: Ego autem miraculo tenebar. ⁴⁴Tunc interrogavi angelum, et dixi: Qui sunt hi, Domine? ⁴⁵Qui respondens dixit mihi: Hi sunt qui mortalem tunicam deposuerunt, et immortalem sumpserunt, et confessi sunt nomen Dei: Modo coronantur, et accipiunt palmas. ⁴⁶Et dixi angelo: Ille iuvenis, quis est, qui eis coronas imponit, et palmas in manus tradit? ⁴⁷Et respondens dixit mihi: Ipse est filius Dei, quem in sæculo confessi sunt: ego autem magnificare eos cœpi, qui fortiter pro nomine Domini steterunt. ⁴⁸Tunc dixit mihi angelus: Vade, annuncia populo meo, qualia et quanta mirabilia Domini Dei vidisti.