2 Timothy 3–4

3¹Hoc autem scito, quod in novissimis diebus instabunt tempora periculosa: ²erunt homines seipsos amantes, cupidi, elati, superbi, blasphemi, parentibus non obedientes, ingrati, scelesti, ³sine affectione, sine pace, criminatores, incontinentes, immites, sine benignitate, ⁴proditores, protervi, tumidi, et voluptatum amatores magis quam Dei: ⁵habentes speciem quidem pietatis, virtutem autem ejus abnegantes. Et hos devita: ⁶ex his enim sunt qui penetrant domos, et captivas ducunt mulierculas oneratas peccatis, quæ ducuntur variis desideriis: ⁷semper discentes, et numquam ad scientiam veritatis pervenientes. ⁸Quemadmodum autem Jannes et Mambres restiterunt Moysi: ita et hi resistunt veritati, homines corrupti mente, reprobi circa fidem; ⁹sed ultra non proficient: insipientia enim eorum manifesta erit omnibus, sicut et illorum fuit. ¹⁰Tu autem assecutus es meam doctrinam, institutionem, propositum, fidem, longanimitatem, dilectionem, patientiam, ¹¹persecutiones, passiones: qualia mihi facta sunt Antiochiæ, Iconii, et Lystris: quales persecutiones sustinui, et ex omnibus eripuit me Dominus. ¹²Et omnes, qui pie volunt vivere in Christo Jesu, persecutionem patientur. ¹³Mali autem homines et seductores proficient in pejus, errantes, et in errorem mittentes. ¹⁴Tu vero permane in iis quæ didicisti, et credita sunt tibi: sciens a quo didiceris: ¹⁵et quia ab infantia sacras litteras nosti, quæ te possunt instruere ad salutem, per fidem quæ est in Christo Jesu. ¹⁶Omnis Scriptura divinitus inspirata utilis est ad docendum, ad arguendum, ad corripiendum, ad erudiendum in justitia: ¹⁷ut perfectus sit homo Dei, ad omne opus bonum instructus.

4¹Testificor coram Deo, et Jesu Christo, qui judicaturus est vivos et mortuos, per adventum ipsius, et regnum ejus: ²prædica verbum, insta opportune, importune: argue, obsecra, increpa in omni patientia, et doctrina. ³Erit enim tempus, cum sanam doctrinam non sustinebunt, sed ad sua desideria coacervabunt sibi magistros, prurientes auribus, ⁴et a veritate quidem auditum avertent, ad fabulas autem convertentur. ⁵Tu vero vigila, in omnibus labora, opus fac evangelistæ, ministerium tuum imple. Sobrius esto. ⁶Ego enim jam delibor, et tempus resolutionis meæ instat. ⁷Bonum certamen certavi, cursum consummavi, fidem servavi. ⁸In reliquo reposita est mihi corona justitiæ, quam reddet mihi Dominus in illa die, justus judex: non solum autem mihi, sed et iis, qui diligunt adventum ejus.

Festina ad me venire cito. ⁹Demas enim me reliquit, diligens hoc sæculum, et abiit Thessalonicam: ¹⁰Crescens in Galatiam, Titus in Dalmatiam. ¹¹Lucas est mecum solus. Marcum assume, et adduc tecum: est enim mihi utilis in ministerium. ¹²Tychicum autem misi Ephesum. ¹³Penulam, quam reliqui Troade apud Carpum, veniens affer tecum, et libros, maxime autem membranas. ¹⁴Alexander ærarius multa mala mihi ostendit: reddet illi Dominus secundum opera ejus: ¹⁵quem et tu devita: valde enim restitit verbis nostris. ¹⁶In prima mea defensione nemo mihi affuit, sed omnes me dereliquerunt: non illis imputetur. ¹⁷Dominus autem mihi astitit, et confortavit me, ut per me prædicatio impleatur, et audiant omnes gentes: et liberatus sum de ore leonis. ¹⁸Liberavit me Dominus ab omni opere malo: et salvum faciet in regnum suum cæleste, cui gloria in sæcula sæculorum. Amen. ¹⁹Saluta Priscam, et Aquilam, et Onesiphori domum. ²⁰Erastus remansit Corinthi. Trophimum autem reliqui infirmum Mileti. ²¹Festina ante hiemem venire. Salutant te Eubulus, et Pudens, et Linus, et Claudia, et fratres omnes. ²²Dominus Jesus Christus cum spiritu tuo. Gratia vobiscum. Amen.