2 Maccabees 7:30–40

³⁰Cum hæc illa adhuc diceret, ait adolescens: Quem sustinetis? non obedio præcepto regis, sed præcepto legis, quæ data est nobis per Moysen. ³¹Tu vero, qui inventor omnis malitiæ factus es in Hebræos, non effugies manum Dei. ³²Nos enim pro peccatis nostris hæc patimur. ³³Et si nobis propter increpationem et correptionem Dominus Deus noster modicum iratus est: sed iterum reconciliabitur servis suis. ³⁴Tu autem, o sceleste, et omnium hominum flagitiosissime, noli frustra extolli vanis spebus in servos ejus inflammatus: ³⁵nondum enim omnipotentis Dei, et omnia inspicientis, judicium effugisti. ³⁶Nam fratres mei, modico nunc dolore sustentato, sub testamento æternæ vitæ effecti sunt: tu vero judicio Dei justas superbiæ tuæ pœnas exsolves. ³⁷Ego autem, sicut fratres mei, animam et corpus meum trado pro patriis legibus, invocans Deum maturius genti nostræ propitium fieri, teque cum tormentis et verberibus confiteri quod ipse est Deus solus. ³⁸In me vero et in fratribus meis desinet Omnipotentis ira, quæ super omne genus nostrum juste superducta est.

³⁹Tunc rex accensus ira in hunc, super omnes crudelius desævit, indigne ferens se derisum. ⁴⁰Et hic itaque mundus obiit, per omnia in Domino confidens.