2 Corinthians 11:16–33

¹⁶Iterum dico (ne quis me putet insipientem esse, alioquin velut insipientem accipite me, ut et ego modicum quid glorier), ¹⁷quod loquor, non loquor secundum Deum, sed quasi in insipientia, in hac substantia gloriæ. ¹⁸Quoniam multi gloriantur secundum carnem: et ego gloriabor. ¹⁹Libenter enim suffertis insipientes, cum sitis ipsi sapientes. ²⁰Sustinetis enim si quis vos in servitutem redigit, si quis devorat, si quis accipit, si quis extollitur, si quis in faciem vos cædit. ²¹Secundum ignobilitatem dico, quasi nos infirmi fuerimus in hac parte. In quo quis audet (in insipientia dico) audeo et ego: ²²Hebræi sunt, et ego: Israëlitæ sunt, et ego: semen Abrahæ sunt, et ego.

²³Ministri Christi sunt (ut minus sapiens dico), plus ego: in laboribus plurimis, in carceribus abundantius, in plagis supra modum, in mortibus frequenter. ²⁴A Judæis quinquies, quadragenas, una minus, accepi. ²⁵Ter virgis cæsus sum, semel lapidatus sum: ter naufragium feci, nocte et die in profundo maris fui, ²⁶in itineribus sæpe, periculis fluminum, periculis latronum, periculis ex genere, periculis ex gentibus, periculis in civitate, periculis in solitudine, periculis in mari, periculis in falsis fratribus: ²⁷in labore et ærumna, in vigiliis multis, in fame et siti, in jejuniis multis, in frigore et nuditate, ²⁸præter illa quæ extrinsecus sunt, instantia mea quotidiana, sollicitudo omnium ecclesiarum. ²⁹Quis infirmatur, et ego non infirmor? quis scandalizatur, et ego non uror? ³⁰Si gloriari oportet, quæ infirmitatis meæ sunt, gloriabor. ³¹Deus et Pater Domini nostri Jesu Christi, qui est benedictus in sæcula, scit quod non mentior. ³²Damasci præpositus gentis Aretæ regis custodiebat civitatem Damascenorum ut me comprehenderet: ³³et per fenestram in sporta dimissus sum per murum, et sic effugi manus ejus.