¹Tunc congregati sunt omnes majores natu Israël cum principibus tribuum, et duces familiarum filiorum Israël, ad regem Salomonem in Jerusalem, ut deferrent arcam fœderis Domini de civitate David, id est, de Sion. ²Convenitque ad regem Salomonem universus Israël in mense Ethanim, in solemni die: ipse est mensis septimus. ³Veneruntque cuncti senes de Israël, et tulerunt arcam sacerdotes, ⁴et portaverunt arcam Domini, et tabernaculum fœderis, et omnia vasa sanctuarii quæ erant in tabernaculo: et ferebant ea sacerdotes et Levitæ. ⁵Rex autem Salomon, et omnis multitudo Israël quæ convenerat ad eum, gradiebatur cum illo ante arcam, et immolabant oves et boves absque æstimatione et numero. ⁶Et intulerunt sacerdotes arcam fœderis Domini in locum suum, in oraculum templi, in Sanctum sanctorum, subter alas cherubim. ⁷Siquidem cherubim expandebant alas super locum arcæ, et protegebant arcam, et vectes ejus desuper. ⁸Cumque eminerent vectes, et apparerent summitates eorum foris sanctuarium ante oraculum, non apparebant ultra extrinsecus, qui et fuerunt ibi usque in præsentem diem. ⁹In arca autem non erat aliud nisi duæ tabulæ lapideæ quas posuerat in ea Moyses in Horeb, quando pepigit Dominus fœdus cum filiis Israël, cum egrederentur de terra Ægypti. ¹⁰Factum est autem cum exissent sacerdotes de sanctuario, nebula implevit domum Domini, ¹¹et non poterant sacerdotes stare et ministrare propter nebulam: impleverat enim gloria Domini domum Domini. ¹²Tunc ait Salomon: Dominus dixit ut habitaret in nebula. ¹³Ædificans ædificavi domum in habitaculum tuum: firmissimum solium tuum in sempiternum. ¹⁴Convertitque rex faciem suam, et benedixit omni ecclesiæ Israël: omnis enim ecclesia Israël stabat. ¹⁵Et ait Salomon: Benedictus Dominus Deus Israël, qui locutus est ore suo ad David patrem meum, et in manibus ejus perfecit, dicens: ¹⁶A die qua eduxi populum meum Israël de Ægypto, non elegi civitatem de universis tribubus Israël, ut ædificaretur domus, et esset nomen meum ibi: sed elegi David ut esset super populum meum Israël. ¹⁷Voluitque David pater meus ædificare domum nomini Domini Dei Israël: ¹⁸et ait Dominus ad David patrem meum: Quod cogitasti in corde tuo ædificare domum nomini meo, bene fecisti, hoc ipsum mente tractans. ¹⁹Verumtamen tu non ædificabis mihi domum, sed filius tuus, qui egredietur de renibus tuis, ipse ædificabit domum nomini meo. ²⁰Confirmavit Dominus sermonem suum quem locutus est: stetique pro David patre meo, et sedi super thronum Israël, sicut locutus est Dominus: et ædificavi domum nomini Domini Dei Israël. ²¹Et constitui ibi locum arcæ in qua fœdus Domini est, quod percussit cum patribus nostris quando egressi sunt de terra Ægypti.

Read in Logos

Public Domain